“Λουκέτο” στα Ελληνικά Γράμματα

Η 3η του Σεπτέμβρη, «γιορτάστηκε» με τον καλύτερο τρόπο στο χώρο του βιβλίου και των εκδόσεων γενικότερα. Ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, που πάντα τιμούσε με τον καλύτερο τρόπο τη μέρα αυτή, ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά το κλείσιμο ενός από τους ιστορικότερους και μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους, τα «Ελληνικά Γράμματα».

Με το λουκέτο αυτό ακυρώνεται μια ιστορία 53 χρόνων στον εκδοτικό χώρο που πρόσφερε στον πολιτισμό φέρνοντας σε επαφή τους Έλληνες με πολύ σημαντικούς συγγραφείς και ιδέες, και πετιούνται στο δρόμο 100 περίπου εργαζόμενοι δημιουργώντας παράλληλα τεράστια προβλήματα σε κάθε είδους συνεργάτες των εκδόσεων: συγγραφείς, μεταφραστές, επιμελητές, τυπογράφους κ.λπ.

Με μια κυνική ανακοίνωση ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, που πάντα έχει ως προτεραιότητα τον…πολιτισμό και την…καλλιέργεια, ενημέρωσε τους εργαζόμενους πως σε 10 μέρες (!) χάνουν τη δουλειά τους, εναρμονιζόμενος πλήρως με το πνεύμα του Μνημονίου και της κυβερνητικής πολιτικής. Στην ανακοίνωση αυτή αρνείται οποιαδήποτε συζήτηση για διασφάλιση των θέσεων εργασίας αλλά και οποιαδήποτε γραπτή δέσμευση για εκπλήρωση των υποχρεώσεών του.

(Από την ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων στις Εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα»)

Όπως προκύπτει από τους δημοσιευμένους ισολογισμούς της επιχείρησης (διαθέσιμοι σε συνοπτική μορφή εδώ), τα «Ελληνικά Γράμματα» άρχισαν να εμφανίζουν μεγάλες ζημιές από το 2007 και μετά, όταν ο ΔΟΛ απέκτησε τον πλήρη έλεγχο του εκδοτικού οίκου, αναγγέλλοντας μάλιστα το γεγονός σε θριαμβευτικούς τόνους (όπως μπορείτε να διαβάσετε εδώ). Ήδη από το 2000, τα «Ελληνικά Γράμματα» είχαν σταθερά έναν από τους μεγαλύτερους τζίρους επιχειρήσεων στον χώρο του βιβλίου, με ένα εύρος εκδόσεων που εκτεινόταν από σημαντικούς και προβεβλημένους έλληνες και ξένους συγγραφείς μέχρι πλήθος πανεπιστημιακών συγγραμμάτων. Η θέση του εκδοτικού οίκου στην αγορά έμοιαζε σίγουρη, και η προσδοκώμενη διαφήμιση από τα ΜΜΕ του ΔΟΛ υποσχόταν ένα μέλλον κερδοφορίας. Κι όμως…

Το ποσό των 4,3+2,3+1,7=8,3 εκατομμυρίων ευρώ στο οποίο ανήλθαν οι ζημιές της επιχείρησης τα έτη 2007-2009 είναι το θλιβερό αποτέλεσμα της «εποχής ΔΟΛ» στα «Ελληνικά Γράμματα», η οποία είχε ξεκινήσει με βαρύγδουπες τεχνοκρατικές εξαγγελίες: «η αγορά του ποσοστού μειοψηφίας παρέχει στη διοίκηση του Οργανισμού αυξημένη ευελιξία στη χάραξη και εφαρμογή της στρατηγικής των “Ελληνικών Γραμμάτων” για την καλύτερη αξιοποίηση της θέσης τους στην αγορά του βιβλίου και των συγκριτικών πλεονεκτημάτων τους με στόχο την προοδευτική βελτίωση της οικονομικής κατάστασής τους και την εξυγίανση της κεφαλαιακής διάρθρωσής τους», μαθαίναμε εν έτει 2007 από τους νέους – τότε – ιδιοκτήτες. «Ευελιξία», «αξιοποίηση», «εξυγίανση»: τρεις λέξεις, ισάριθμα ψέματα…

Σήμερα, τριάμισι χρόνια αργότερα, πάνω από 90 εργαζόμενοι της επιχείρησης χάνουν τις δουλειές τους, ενώ απροσδιόριστος είναι ακόμα ο αριθμός των εξωτερικών συνεργατών του εκδοτικού οίκου, ιδίως συναδέλφων μεταφραστών και επιμελητών-διορθωτών, που έχουν συμφωνητικά με την επιχείρηση και παραμένουν απλήρωτοι. Στους διαδρόμους των «Ελληνικών Γραμμάτων» ακούγεται ότι θα εξοφληθούν όλοι οι εξωτερικοί συνεργάτες,  οι φήμες αυτές ωστόσο ούτε μας καθησυχάζουν ούτε βέβαια εξασφαλίζουν τους συναδέλφους καθ’ οιονδήποτε τρόπο.

(Από ανακοίνωση του Σύλλογου Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών)

Σχετικά:

Blog Σωματείου Εργαζομένων στις Εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα»

Blog Σύλλογου Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ)

Group “Εργαζόμενοι στα Ελληνικά Γράμματα” (Facebook)

ΥΓ: Χθες ήταν επέτειος της γέννησης του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα Λέον Τολστόι (9/9/1928). Μια από τις καλύτερες βιογραφίες του που κυκλοφορούν στα ελληνικά θεωρείται το έργο του Μήτσου Αλεξανδρόπουλου, από τις εκδόσεις Ελληνικών Γραμμάτων.

Ένα βιβλίο που διαβάζεται σαν μυθιστόρημα. Βασίζεται σε πλήθος ντοκουμέντων για το βίο και τη συγγραφική εξέλιξη του Τολστόι, τις ιδέες του για τους ανθρώπους και την κοινωνία και τον αγώνα του να τις εφαρμόζει.Η ζωή του Τολστόι μοιάζει να είναι σπαρμένη με δεκάδες νάρκες, έτοιμες ανά πάσα στιγμή να εκραγούν. Ο Λέοντας της ρωσικής λογοτεχνίας υπήρξε ένα αντιφατικό, ρωμαλέο φαινόμενο, με απαράμιλλες αρετές, ριζοσπαστικές αλλά και συντηρητικές ιδέες, εμμονές, ενοράσεις και μεταπτώσεις. Ο Μήτσος Αλεξανδρόπουλος παρασύρει τον αναγνώστη σε μια διαδρομή, από την αρχή ως το τέλος, της συγγραφικής αλλά και προσωπικής πορείας του Τολστόι. Ο αναγνώστης γίνεται μάρτυρας των σκέψεων και των συναισθημάτων του Τολστόι, παρατηρητής εκ των έσω των προβληματισμών του, των διακυμάνσεων του χαρακτήρα του, των επιλογών της ζωής του και των συγκρούσεών του με την εξουσία. Βιβλίο, που παρουσιάστηκε με τα πιο εγκωμιαστικά λόγια στο διεθνές συνέδριο προς τιμήν του Τολστόι “Ο Λέοντας Τολστόι και η παγκόσμια λογοτεχνία” στη Γιάσναγια Πολιάνα, τόπο γέννησης και ταφής του Τολστόι, και έλαβε τη θέση του στην επιστημονική βιβλιοθήκη του Μουσείου Τολστόι στη Μόσχα. (από την ιστοσελίδα του εκδοτικού οίκου).

Φαίνεται πως ο μεγαλομέτοχος του ΔΟΛ και επικεφαλής μάνατζερ των “Ελληνικών Γραμμάτων”, Σ. Ψυχάρης, εκτίμησε πως η έκδοση τέτοιων βιβλίων είναι σπατάλη χρημάτων και είναι καλύτερο να μην επαναληφθεί, προκειμένου να… “κλείσουν τρύπες“.

Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Κι αν δε συμπαθεί τους επαναστατικούς μας σκοπούς, ξέρουμε πως είναι γιατί η ιστορία του αρνήθηκε κάθε κατανόηση των δρόμων της. Δε θα τον καταδικάσουμε γι’ αυτό. Και θα θαυμάζουμε πάντα σ’ αυτόν όχι μόνο τη μεγαλοφυΐα, που θα ζήσει όσο κι η ίδια η τέχνη, μα και το αδάμαστο ηθικό θάρρος που δεν του επέτρεψε να παραμείνει στους κόλπους της υποκριτικής Εκκλησίας του, της Κοινωνίας του και του Κράτους του και τον καταδίκασε να μένει απομονωμένος ανάμεσα στους αμέτρητους θαυμαστές του.

(Από κείμενο του – νεαρού τότε – Λέον Τρότσκι για τα 80 χρόνια του Τολστόι. Το αφιερώνουμε στους διοικούντες των “Ελληνικών Γραμμάτων”,  σαν ανάμνηση – κατάρα του Τολστόι, αλλά και του Τρότσκι).

ΕΚΤΑΚΤΟ UPDATE:

Αξίζει επίσης να διαβάσετε το σχετικό άρθρο του Περικλή Κοροβέση στην Ελευθεροτυπία το οποίο αναδημοσιεύτηκε και στο blog των εργαζομένων (και πλέον απολυμένων) στα ΕΓ.