Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Ιανουαρίου 2009

203606-card3 

Είναι η άρνηση εμπορικών συναλλαγών ένα αποτελεσματικό μέσο πίεσης του Ισραήλ να σταματήσει τις αιματηρές επιθέσεις κατά της Παλαιστίνης; Διεθνείς αναλυτές και ελληνικές οργανώσεις φαίνεται να προτείνουν τη μέθοδο αυτή ως λύση. Εφόσον η πολιτική προσέγγιση συνεχίζει να αποτυγχάνει… Το ΙΝ.ΚΑ. και η Ναόμι Κλέιν θεωρούν ότι αποτελεί ένα όπλο άσκησης πίεσης που δεν πρέπει να υποτιμούμε.

Σε μποϊκοτάζ στα προϊόντα του Ισραήλ καλεί το Ινστιτούτο Καταναλωτών τους Έλληνες καταναλωτές για όσο διαρκεί η επίθεση στη Γάζα. Θεωρώντας ως σημαντικό εργαλείο πίεσης για τη επιβολή της ειρήνης την «άρνηση αγοράς», καλεί τους πολίτες να «μην αγοράζουν κανένα προϊόν που προέρχεται από το Ισραήλ».

  israeli_firms1

  (περισσότερα…)

Read Full Post »

Η περίφημη αντινουβέλα πλησιάζει να ολοκληρωθεί… Δημοσιεύεται σήμερα η πέμπτη και προτελευταία συγκλονιστική συνέχεια. Αρκετά από τα μυστήρια δείχνουν να ξεδιαλύνουν… Υπομονή μέχρι την έκτη και τελευταία συνέχεια, την παρέλαση όλων μαζί των χαρακτήρων-καρικατούρων στη μεγάλη φιέστα της «δημοκρατίας» της μπανανίας και ταυτόχρονα κάθαρση του δράματος.  Καλή αναγνωστική απόλαυση 🙂

 

5

 

(13.44 – Πρυτανείο Καθολικού Πανεπιστημίου Σαν Πέδρο – Αρχιεπίσκοπος-Πρύτανης πάδρε Αρσένιο & αδερφός Φρανσίσκο ή «Πάκο»).

 

Πλησιάζει δύο πάδρε. Είστε σίγουρος πως δε θα παραβρεθείτε στη φιέστα; Ακόμα προλαβαίνετε… Προτιμούσε να τον αποκαλούν απλά «πάδρε» αντί Μακαριότατε, Σεβασμιότατε, κ. Πρύτανη ή άλλες τέτοιες σαχλαμάρες. Η σεμνότητα του «πάδρε» εξαντλούνταν όμως εκεί. Ένας γηραλέος, πάνω από εβδομήντα, κουρασμένος, βαρύς άνδρας, με ένα μεγάλο χοντροκομμένο κεφάλι πάνω σε κοντό λαιμό. Η ηλικία μόνο και τα μεγάλα μειωπικά γυαλιά έδιναν κάποια σεβασμιότητα στη μορφή του. Νεότερος έδειχνε προκλητικά άσχημος, χωρίς το ιερατικό σχήμα θα μπορούσες να πεις πρόστυχος, με τη μεγάλη μύτη, τα παχιά φιλήδονα χείλη, τα πυκνά φρύδια που ενώνονταν σχεδόν μεταξύ τους και τα αραιά κόκκινα μαλλιά. Κάποιος βλάσφημος από τον κύκλο του τον είχε περιγράψει σκωπτικά σαν φιγούρα κομπάρσου σε φτηνή πορνογραφική παραγωγή.

 

Σίγουρος Πάκο. Με χρειάζονται εδώ. Με παρακάλεσε προσωπικά και ο πρόεδρος. Ο πρόεδρος, τι λαπάς θεέ μου, απορώ που δεν βρήκε κάποιον καλύτερο αντικαταστάτη ο Σέσαρ. Υποκαταστάτη έστω. Ρίχνει ένα ξαφνικό καρφωτό βλέμμα στο συνομιλητή του. Ευτυχώς, δεν το άκουσε, γέρασα διάολε και φοβάμαι και τον ίσκιο μου. Καλύτερα για μένα βέβαια έτσι. Δεν είχα καμιά όρεξη να βγω έξω καταμεσήμερο με τέτοια ζέστη. Ο αδερφός Φρανσίσκο, τον οποίο ο πάδρε αποκαλεί ακόμα χαϊδευτικά «Πάκο» παρόλο που πλησιάζει τα σαράντα, είναι ένας στεγνός τελείως αδιάφορος εξωτερικά άνδρας, ο τύπος που μπορεί να βλέπεις κάθε μέρα στο δρόμο και να μην του έχεις ρίξει ούτε μια ματιά. Οφείλουμε να ομολογήσουμε ωστόσο, πως για την ιδιότητα του γραμματέα και μυστικοσυμβούλου του πανίσχυρου αρχιεπισκόπου της Σάντα Μαλντίτα αυτό αποτελεί μάλλον προσόν παρά μειονέκτημα. Για να περνά απαρατήρητος αυτός ο ικανότατος και πανούργος Ιησουίτης.

 

Επιβεβαίωσε ο νούντσιο το περιεχόμενο του διαγγέλματος του Βατικανού, Πάκο; Μάλιστα πάδρε, είναι η τρίτη φορά που με ρωτάτε. Είναι δυνατόν όμως; Παντοδύναμε Θεέ και Αγία Παρθένα της Γουαδελούπης! Γνωρίζετε καλά πως ο νέος Πάπας Ματούμπα είναι προοδευτικός πάδρε. Ο νέος Πάπας… Ποιος θα το περίμενε πριν μερικά χρόνια ε; Ένας μαύρος παπάς από την Τανγκανίκα να γίνει Πάπας. Από τη Μοζαμβίκη. Στην Τανγκανίκα, ή μάλλον Τανζανία πλέον είναι προτεστάντες. Το ίδιο κάνει. Άκου μαύρος Πάπας. Ακούγεται σαν ανέκδοτο. Έτσι όπως πάμε, επόμενος πάπας θα βγει… γυναίκα. Δεν αποκλείεται πάδρε. Οι Αγγλικανοί εδώ και χρόνια χειροτονούν γυναίκες σε ανώτερες θέσεις του κλήρου τους. Δεν είναι ώρα για αστεία Πάκο. Σκουπίζει τον ανεξάντλητο ιδρώτα στο μετωπό του με ένα μαντήλι και κατεβάζει μονορούφι το ενδέκατο από το πρωί ποτήρι παγωμένη λεμονάδα. Αναθεματισμένη ζέστη… Σε αντίθεση με τον πρώην πρόεδρο που δεν ιδρώνει ποτέ και πίνει καυτή σοκολάτα, ο πάδρε ιδρώνει συνέχεια, ακόμα και τις λιγότερο ζεστές μέρες και πίνει κρύα λεμονάδα για να μετριάσει την ενοχλητική αίσθηση ζέστης. Αυτό φυσικά είναι το πιο αθώο βίτσιο του…

 

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Εκείνη είχε μανία με τα αρώματα και τα σκουλαρίκια.

Αρώματα για να στολίζουν το λαιμό, σκουλαρίκια για να αιχμαλωτίζουν πάνω τους το βλέμμα του. Κυρίως όμως για να κρατούν μακριά τα πεινασμένα δόντια του. Πόση πείνα μπορεί να ταΐζει δυο λεπτά χείλη;

Εκείνος από αρώματα δεν κάτεχε. Δεν μπορούσε να τα ξεχωρίσει, ύστερα από πέντε λεπτά δοκιμών είχε ζαλιστεί. Η γεύση κι η όσφρηση, δίδυμες από έρωτα, δεν του ειχαν κάνει τη χάρη. Δεν μπορούσε να ξεχωρίσει τα κρασιά, δεν κατάλαβε ποτέ του τη λέξη «Δειπνοσοφιστής», δε διάβασε ποτέ του ούτε μια σελίδα από τον Πάτρικ Ζίσκιντ. Ουτε καν το «Κοντραμπάσο» (έτσι, από αντίδραση, κι ας το είχαν χαρίσει χέρια αγαπημένα).

ceb1cf81cf89cebcceb1Εκείνη όμως τρελαινόταν για τα αρώματα.

Άνοιγε λογής λογής μπουκαλάκια, τα έφερνε κάτω από τη μικρή και δραστήρια μύτη της, κι όταν κάτι την ικανοποιούσε τα μάτια της έλαμπαν. Τότε αυτός της έπιανε τα χέρια, τα χωνε στα δικά του να νιώσει το τρέμουλο, της φίλαγε γλυκά τη μύτη και μετά τη δάγκωνε. Έχωνε τα δόντια του στο μικρό της στολίδι, ίσα ίσα να της πει » να , μύρισε την ανάσα μου, μύρισε το σάλιο μου, αυτό το άρωμα σε ποιο μπουκαλάκι βρίσκεται;»

Μετά αυτή έκανε δήθεν πως δυστροπούσε, αλλά για να του εντείνει τον πόθο έπαιρνε μια σταγόνα από το μπουκαλάκι και την πέρναγε στο λαιμό της. Ήταν η στιγμή που αυτός ένιωθε σαν να τον είχαν δέσει. Ο «ανήφορος λαιμός» (το ειχε διαβάσει σε ένα ποίημα, κι αμέσως φαντασιώθηκε το λαιμό της). Ο ανήφορος λαιμός. Δεμένος στον ανήφορο. Ο ανυπεράσπιστος λαιμός…  Βορά για τα δόντια του. Όμως πάντα ντρεπόταν να της δαγκώσει το λαιμό μπροστά σε τόσο κόσμο.

Τα αυτιά της όμως δεν ήταν ανυπεράσπιστα.

Φορούσαν πάντα σκουλαρίκια. Διαφόρων μεγεθών, διαφόρων υλικών, διαφόρων σχημάτων. Είχε πάνω από διακόσια ζευγάρια του είχε πει κάποτε.

Κι εκείνος τη φαντάστηκε με τετρακόσια αυτιά, Κοριτσι με μαργαριταρενιο σκουλαρικι [Γ.Βερμεερ, 1665]

ένα σώμα με τετρακόσια αυτιά,

σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο στολισμένο με σκουλαρίκια,

τετρακόσιες γωνιές για δάγκωμα…

Τετρακόσιες απαγορευμένες ηδονές.


Αλλά αυτό είναι σελίδα από άλλο βίπερ, σκέφτηκε.

Χαμογέλασε και κατέβασε το μολύβι.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

 

Ξημερώματα της 1ης Γενάρη 1959. Οι τυχεροί τζογαδόροι μαζεύουν τα κέρδη τους στα καζίνα, οι χαμένοι ψάχνουν ήδη τον επόμενο ανεκτικό γήινο παράδεισο για το βίτσιο τους. Οι βορειομερικανοί βιομήχανοι και τραπεζίτες συγκεντρώνουν τα τιμαλφή τους και αναζητούν μέσο να περάσουν απέναντι. Οι διεφθαρμένοι στρατιωτικοί και κρατικοί αξιωματούχοι τρόπο να καμουφλάρουν την πραγματική τους ταυτότητα. Ο απλός λαός ξεχύνεται στους δρόμους και παραληρεί. Εργάτες, φοιτητές, υπάλληλοι, αγρότες, νέγροι, κρεολοί και λευκοί, γυναίκες και άντρες. Η μεραρχία του Τσε Γκεβάρα απελευθερώνει την Σάντα Κλάρα, σημαντικό οικονομικό και συγκοινωνιακό κόμβο στο κέντρο του νησιού. Την επόμενη, ο κομαντάντε Καμίλο Σιενφουέγος μπαίνει θριαμβευτικά στην Αβάνα. Σε μια εβδομάδα φτάνει και ο Φιντέλ, ο κομαντάντε χέφε (αργηχός). Πεντέμισι χρόνια μετά την αποτυχημένη εξέγερση στο στρατόπεδο της Μονκάδα στο Σαντιάγο ντε Κούβα, η ιστορία θα τον δικαιώσει, όπως προέβλεψε με την ομώνυμη απολογία του στο δικαστήριο.  Μια νέα εποχή ξημερώνει κάτω από τον καυτό τροπικό ήλιο για τους απογόνους αποίκων, σκλάβων και μεταναστών. Και μια μεγάλη πρόκληση για να οικοδομήσουν μια καλύτερη και δικαιότερη κοινωνία, με παιδεία, υγεία και εργασία για όλους, και πάνω από όλα αξιοπρέπεια.

 

Πενήντα χρόνια μετά, η Επανάσταση γιορτάζει. Μια Επανάσταση που επιβίωσε, σε πείσμα κάθε πρόβλεψης, μόλις 90 ναυτικά μίλια μακριά από τον πανίσχυρο γείτονα. Άντεξε στις ασφυκτικές πιέσεις 10 διαδοχικών αμερικανικών κυβερνήσεων, στο εμπάργκο, στα επικίνδυνα παιχνίδια του ψυχρού πολέμου και επέζησε της κατάρρευσης του υπαρκτού σοσιαλισμού. Όχι χωρίς απώλειες. Κάποιοι πέθαναν νέοι, άλλοι χάθηκαν στην πορεία, μερικοί απομακρύνθηκαν για διάφορους λόγους. Έγιναν και λάθη και παραλείψεις. Ιδιαίτερα στο ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των αντιφρονούντων το έλλειμμα δημοκρατίας συνεχίζει να υφίσταται, αν και οι θανατικές εκτελέσεις έχουν σταματήσει από το 2003 (σε αντίθεση με τον προς βορρά τιμητή).

 

Η «επανάσταση είναι πιο ισχυρή από ποτέ, παρά το αρρωστημένο και εκδικητικό μίσος των πανίσχυρων ΗΠΑ», δήλωσε ο πρόεδρος της Κούβα, Ραούλ Κάστρο, μιλώντας στην επίσημη εκδήλωση για την 50η επέτειο της ανάληψης της εξουσίας από τον αδελφό του Φιντέλ. Η εκδήλωση δεν έγινε στην Αβάνα, αλλά στο Σαντιάγο της νότιας Κούβας, την πόλη από την οποία ο Φιντέλ είχε διακηρύξει τη νίκη επί του καθεστώτος Μπατίστα, την 1η Ιανουαρίου του 1959. Στην εκδήλωση δεν παραβρέθηκε ο 82χρονος ηγέτης της επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο, αν και μέσω της εφημερίδας «Granma», του επίσημου οργάνου του κόμματός του, απηύθυνε χαιρετισμό σημειώνοντας ότι «στην 50η επέτειο του θριάμβου, στέλνω τις ευχές μου στον ηρωικό λαό μας». (από TVXS).

 

Η Κούβα παραμένει μια φτωχή χώρα με απόλυτα κριτήρια, όπως το ΑΕΠ κατά κεφαλή ($ 6.876 και 88η χώρα στη σχετική κατάταξη). Σύμφωνα όμως με τον «Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης» (Human Development Index) των Ηνωμένων Εθνών, έναν πιο αντιπροσωπευτικό δείκτη για το βιοτικό επίπεδο που συνυπολογίζει ως επιμέρους αναπτυξιακούς δείκτες το προσδόκιμο χρόνο επιβίωσης, το ποσοστό αναλφαβητισμού και το εισόδημα, η Κούβα ανεβαίνει στην 48η θέση, υψηλότερα από χώρες στις οποίες ρέει άφθονο χρήμα (όπως Ρωσία, Σαουδική Αραβία), από μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (όπως η Βουλγαρία) και από τους περισσότερους γείτονές της (π.χ. Παναμάς, Βενεζουέλα, Κολομβία). Οι κάτοικοί της είναι πιο μορφωμένοι, πιο υγιείς, και ζουν περισσότερο από αυτούς των ΗΠΑ. Η ποιότητα της υγειονομικής περίθαλψης και το εκπαιδευτικό σύστημα της Κούβας προσεγγίζουν εδώ και αρκετές δεκαετίες τα επίπεδα του ανεπτυγμένου δυτικού κόσμου. Μετά δε τα πρόσφατα ανοίγματα προς την αγορά, με επενδύσεις στον τουρισμό και ενεργειακές συμφωνίες με τη Βενεζουέλα και τη Ρωσία, οι προοπτικές οικονομικής ανάπτυξης δείχνουν ακόμα πιο αισιόδοξες. Ακόμα περισσότερο αν η νέα πολιτική ηγεσία των ΗΠΑ, όπως φημολογείται έντονα, άρει τον εγκληματικό εμπορικό αποκλεισμό που υποβάλλει το νησί σε οικονομικό στραγκαλισμό από το 1962.

 

Αντί επιλόγου, κλείνω αυτό το επετειακό άρθρο με μια διάσημη φράση του Τσέ:

 

Ας ειμαστε ρεαλιστες, παλευοντας για το ακατατορθωτο!

 

 

ΥΓ: Δείτε ακόμα:

 

 

Σημειώσεις του Τσε για την ιδεολογία της Κουβανέζικης Επανάστασης

 
Όταν σκέφτομαι τον Τσε (ντοκιμαντέρ με τον Φιντέλ Κάστρο να διηγείται τις αναμνήσεις του από τον Τσε Γκεβάρα και τα χρόνια της Κουβανέζικης Επανάστασης)

 

Αφιέρωμα του «Σαν Σήμερα» στην Κουβανική Επανάσταση

 

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚ ΚΟΥΒΑΣ (Για τα 50 χρόνια από την Κουβανική Επανάσταση)

 

Κούβα: όταν η επανάσταση «γλίστρησε» (Η «άλλη άποψη» των «ΝΕΩΝ» για την Επανάσταση)

 

Πενήντα χρόvων η επανάσταση στην Κούβα (από το «Δελτίο των 11»

 

 

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »