Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Μαρτίου 2010

Φωτογραφία από τη δίκη του Ν. Μπελογιάννη και των συντρόφων του. Διακρίνεται δεξιά η συντρόφισσά του στη ζωή και τον αγώνα Έλλη Παππά, η οποία μας άφησε τον περασμένο Οκτώβρη.

Πέρσι είχαμε κάνει ένα σεμνό αφιέρωμα στο Νίκο Μπελογιάννη, με αφορμή την επέτειο της καταδίκης του (1η Μάρτη 1952).

Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο


Φέτος συμπληρώθηκαν 58 χρόνια από την εκτέλεσή του, ξημερώματα Κυριακής 30 Μάρτη 1952 (βλ. και αφιέρωμα TVXS). Παρά τη διεθνή κατακραυγή που ξεσήκωσε η άδικη καταδίκη του και τις πιέσεις από προσωπικότητες της πολιτικής, της επιστήμης και της τέχνης, η εκτέλεση δεν ματαιώθηκε.

Ο Πάμπλο Πικάσο, ο οποίος φιλοτέχνησε το περίφημο σκίτσο του Ανθρώπου με το Γαρύφαλλο, όταν τον ρώτησαν γιατί δεν το έκλεισε, απάντησε: «Εναν τόσο μεγάλο άνθρωπο δεν μπορείς να τον κλείσεις σε ένα πορτρέτο»… Έγραψε ακόμα γι’ αυτόν:

Το φως από το λαδοφάναρο που φώτιζε το σκοτάδι μιας μαγιάτικης βραδιάς στη Μαδρίτη, τα ευγενικά πρόσωπα του τουφεκισμένου λαού που τον δολοφόνησε ο ξένος άρπαγας στον πίνακα του Γκόγια, είναι η ίδια σπορά φρίκης που σπέρνει με τις ανοιχτές φούχτες των προβολέων πάνω στα ορθάνοιχτα στήθια της Ελλάδας μια κυβέρνηση που σκορπίζει το θάνατο, το φόβο και το μίσος. Ενα πελώριο άσπρο περιστέρι περνάει κι αφήνει το οργισμένο του πένθος πάνω στη γη.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Ο ορισμός του ΕΛΛΗΝΑ

Ημέρα εθνικής απελευθέρωσης και ανεξαρτησίας η σημερινή

«Κλείσε μέσα στην ψυχή σου την Ελλάδα και
θα αισθανθής μέσα σου να λαχταρίζη
κάθε είδος μεγαλείου»

Διονύσιος Σολωμός

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Οι ρασοφόροι συνήθως δεν είναι συμπαθείς στο χώρο της Αριστεράς, σε μεγάλο βαθμό δικαιολογημένα. Γιατί συνήθως ταυτίζονται και συμπράττουν με την άρχουσα τάξη, την οπισθοδρόμηση, τη δεξιά. Υπάρχουν όμως εξαιρέσεις, ιδιαίτερα στις τάξεις του χαμηλού κλήρου. Στην ελληνική ιστορία π.χ. είναι γνωστές περιπτώσεις κληρικών που πύκνωσαν τις τάξεις των αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης, καθώς και του αντάρτικου στρατού του ΕΛΑΣ.

Στη Λατινική Αμερική, τη γη του μαγικού ρεαλισμού, υπήρχαν πολλά φωτεινά παραδείγματα ακόμα και υψηλόβαθμων κληρικών που ως εκπρόσωποι της Θεολογίας της Απελευθέρωσης (βλ. και σχετικό αφιέρωμα του Ιού της Ελευθεροτυπίας) ηγήθηκαν των αγώνων των λαών τους για ελευθερία, δημοκρατία, αξιοπρέπεια κατά τις δύσκολες δεκαετίες του 70 και του 80, όταν οι ΗΠΑ ήλεγχαν απολύτως την περίφημη «Πίσω Αυλή» τους. Ανάμεσά τους εξέχουσα θέση κατέχει ο αρχιεπίσκοπος του Ελ Σαλβαδόρ, Όσκαρ Αρνούλφο Ρομέρο (μια καλή βιογραφία του μπορείτε να βρείτε και εδώ).

Αν και συντηρητικών καταβολών, μετά την ανάληψη του αξιώματός του (1977) αντιτάχθηκε στην καταπίεση και αδικία που υφίστατο ο λαός από την ντόπια και ξένη ολιγαρχία. Στάθηκε δίπλα στο λαό και καταδίκασε τη βία που έσπερναν αδιακρίτως οι επίσημες ένοπλες δυνάμεις και κυρίως οι μισθοδοτούμενοι από την Ουάσινγκτον παραστρατιωτικοί, στα πλαίσια του Βρώμικου Πολέμου. Μέχρι και την προηγούμενη της εκτέλεσής του, προσπαθεί να αποτρέψει τη βία και το θάνατο των αθώων, με δραματική έκκληση από τον άμβωνα. Εκτελέστηκε στις 24 Μάρτη 1980, σε ένα μικρό παρεκκλήσι νοσοκομείου κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, από ριπές τυφεκίου Μ-16 που χρησιμοποιούν οι στρατοί που εξοπλίζονται από την αμερικανική πολεμική βιομηχανία.

Οι τελευταίες δημόσιες δηλώσεις του Όσκαρ Ρομέρο (23 Μάρτη 1980)

(περισσότερα…)

Read Full Post »

 

Εδώ και λίγα χρόνια υπάρχει μια φωτεινή εξαίρεση στο ναυτικό και εμπορικό αποκλεισμό που έχουν επιβάλλει οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στην Κούβα από το 1962. Η σκούνα Amistad, ναυπηγημένη στην πολιτεία του Κονέκτικατ, αντίγραφο του ομώνυμου θρυλικού πλοίου που απέπλευσε το 1839 από την Κούβα φορτωμένο με σκλάβους από την Δυτική Αφρική.

Οι 56 Αφρικανοί αιχμάλωτοι, «ιδιοκτησία» Ισπανού δουλέμπορου με πρόθεση να τους πουλήσει σε φυτείες ζαχαροκάλαμου,  θα εξεγερθούν οπλισμένοι με ματσέτες με αρχηγό τον Σένγκμπε Πιέ (αργότερα θα πάρει το όνομα Τζόζεφ Σινκέ) και θα καταφέρουν μετά από περιπετειώδες ταξίδι να φτάσουν στις ακτές του Λονγκ Άιλαντ, στην πολιτεία της Νέας Υόρκης. Εκεί θα συλληφθούν και η τύχη τους θα αποφασιστεί στο δικαστήριο, καθώς νόμος των ΗΠΑ απαγορεύει την είσοδο στη χώρα σκλάβων από την Αφρική, το επιτρέπει όμως αν προέρχονται από την Κούβα (τότε ακόμα ισπανική αποικία)!

Τελικά η υπόθεση θα φτάσει στο Ανώτατο Δικαστήριο το 1841, και οι πρώην σκλάβοι θα πετύχουν την ελευθερία τους, με συνήγορο τον πρώην πρόεδρο και υπέρμαχο της κατάργησης της δουλείας, Τζον Κουίνσι Άνταμς. Η ιστορία του Άμισταντ θα κάνει το γύρο του κόσμου και το πλοίο γίνει σύμβολο του αγώνα για την κατάργηση της δουλείας.

Η ιστορία του θρυλικού πλοίου θα γυριστεί ταινία το 1997 από τον Στίβεν Σπίλμπεργκ, με πρωταγωνιστές τον Μόργκαν Φρίμαν, τον Ντζίμον Χουόνσου και τον Άντονι Πέρκινς.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

 
Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!
(Τελευταία προειδοποίηση.)

Σκίτσο του Χουάν Καλβενίδο

 

Η ιδέα προήλθε από τον πρόεδρο της Βενεζουέλας και ηγέτη της Μπολιβαριανής Επανάστασης, Ούγκο Τσάβες Φρίας, ο οποίος σε ένα συνέδριο αριστερών κομμάτων το Δεκέμβρη του 2009 στο Καράκας πρόβαλε την ανάγκη δημιουργίας μιας νέας εργατικής Διεθνούς, η οποία θα οργανώσει την αντίσταση των λαών απέναντι στην ισοπεδωτική προέλαση του καπιταλισμού, με πρόσχημα την οικονομική κρίση, και θα ηγηθεί της επανάστασης με σκοπό την αντικατάσταση του καπιταλισμού με το σοσιαλισμό. Ήδη έχουν ξεκινήσει πρωτοβουλίες για την οργάνωση μιας Πέμπτης Διεθνούς τον Απρίλη στο Καράκας, μεταξύ άλλων και από το δίκτυο ZNET (βλ. και σχετικό κείμενο του Michael Albert).

 

Πάντα θα υπάρχουν άφθονες δικαιολογίες για να μην παλέψουμε, σε όλες τις εποχές και υπό όλες τις συνθήκες, αλλά αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να μην κερδίσουμε ποτέ την ελευθερία.

Φιδέλ Κάστρο Ρους

 

Αυτοί που ισχυρίζονται ότι είναι υπέρ της μεθόδου της νομοθετικής μεταρρύθμισης, στη θέση και σε διάσταση με την κατάκτηση πολιτικής δύναμης και κοινωνικής επανάστασης, δεν επιλέγουν πραγματικά έναν πιο ήσυχο, ήρεμο, και αργό δρόμο προς τον ίδιο σκοπό, αλλά ένα διαφορετικό σκοπό. Αντί να πάρουν θέση για την εγκαθίδρυση μιας νέας κοινωνίας, παίρνουν θέση για επιφανειακές τροποποιήσεις της παλιάς κοινωνίας.

Ρόζα Λούξεμπουργκ

 

Αυτά τα διάσημα αποσπάσματα εισάγουν ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Κάρλος Φονσέκα Τεράν, πολιτικού γραμματέα του Εθνικοαπελευθερωτικού Μετώπου των Σαντινίστας (FSLN – βλ. και σχετική ανάρτηση) και γιού του ιστορικού ηγέτη και ιδρυτή του μετώπου, Κάρλος Φονσέκα Αμαδόρ. Το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στο νικαραγουανό περιοδικό Correo, για το τεύχος Δεκεμβρίου 2009 – Ιανουαρίου 2010. Μεταφράστηκε στα αγγλικά από τους Felipe Stuart Cournoyer και Kiraz Janicke για το Links International Journal of Socialist Renewal.

Λόγω μεγέθους (περίπου 20 σελίδες Α4) θα περιοριστώ σε μια μικρή περίληψη του άρθρου. Μπορείτε να το βρείτε ολόκληρο στους παρακάτω συνδέσμους.

FSLN on the Fifth Socialist International: Globalise struggle and hope! (αγγλικά)

La quinta internacional: Para globalizar la lucha y con ella, la esperanza (ισπανικά)

  (περισσότερα…)

Read Full Post »

Απόσπασμα από το ντοκυμανταίρ Sencillamente Corda του Roberto Chile

 

4 Μάρτη 1960. H Κουβανική Επανάσταση μετράει μόλις 14 μήνες. Ο πανίσχυρος ιμπεριαλιστής γείτονας έχει ήδη δώσει τα πρώτα δείγματα της εχθρότητάς του προς την κουβανική προσπάθεια για σοσιαλισμό. Λίγο μετά τις 3μμ από το γαλλικό πλοίο La Coubre έχουν αρχίσει να ξεφορτώνονται στο λιμάνι της Αβάνας βελγικά όπλα, αγορασμένα για την προστασία της Επανάστασης. Μια ισχυρή έκρηξη θα συγκλονίσει το λιμάνι και θα αφήσει πολλούς νεκρούς και τραυματίες. Όλοι σπεύδουν να βοηθήσουν. Ανάμεσα τους ο επικεφαλής Αγροτικής Μεταρρύθμισης και Πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας της Κούβας, Τσε Γκεβάρα, ο οποίος εγκαταλείπει σύσκεψη, για να προσφέρει τις υπηρεσίες του ως απλός γιατρός. Μισή ώρα αργότερα μια ισχυρότερη έκρηξη θα ολοκληρώσει το έργο της πρώτης. Ο τελικός απολογισμός θα είναι πάνω από 80 νεκροί – ανάμεσά τους 6 Γάλλοι ναυτικοί – και πάνω από 200 τραυματίες. Ανάμεσά τους και ο καθολικός ιερέας McKniff, ο οποίος παρόλο που τραυματίστηκε και ο ίδιος συνέχισε να περιθάλπει άλλους τραυματίες. Η καθολική εκκλησία εξετάζει την αγιοποίησή του.

Οι υλικές ζημιές υπολογίστηκαν σε 17 εκατομμύρια δολλάρια. Την επόμενη ημέρα, 5 Μάρτη 1960, κατά την κηδεία των θυμάτων, ο Φιντέλ Κάστρο θα βγάλει ένα πύρινο λόγο, στον οποίο κατηγορεί ανοιχτά τις ΗΠΑ για τρομοκρατία και υπονόμευση της Επανάστασης, και καταλήγει με τη διάσημη φράση Patria o Muerte, Ελευθερία ή Θάνατος. Συμπτωματικά εκείνες τις μέρες περιόδευαν στην Κούβα Γάλλοι διανοούμενοι, για να δουν με τα μάτια τους το επαναστατικό φαινόμενο που είχε παθιάσει ολόκληρο τον κόσμο. Ανάμεσα τους ο Ζαν Πωλ Σαρτρ και η Σιμόν ντε Μποβουάρ. Επιστρέφοντας ο Σαρτρ θα γράψει μια σειρά άρθρων στη France-Soir, με τίτλο Θύελλα για τη Ζάχαρη. Θα καταλήξει με τη φράση «Η Κούβα θέλει να είναι η Κούβα, και τίποτε παραπάνω».

(περισσότερα…)

Read Full Post »