Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Δεκέμβριος 2011

H Juana Bautista de la Candelaria Rodríguez, o πιο ηλικιωμένος άνθρωπος στην Κούβα, ευχήθηκε ειρήνη και ευτυχία στον πλανήτη για το 2012, και λυπάται που τα 126 χρόνια της δεν της επιτρέπουν να περπατήσει και να εργαστεί. Εκπληκτικά διαυγής και δραστήρια για την ηλικία της, η γερόντισσα μίλησε με ευχέρεια την προηγούμενη Δευτέρα στο πρακτορείο ΑΙΝ, στο κτήμα Σάντα Μαρία του Δήμου Καμπετσουέλα της επαρχίας Γκράνμα (ΝΑ Κούβα).Γεννήθηκε σ’ αυτό τον τόπο στις 2 Φεβρουαρίου του 1885, σύμφωνα με το τοπικό ληξιαρχείο, όπου την δήλωσε η μητέρα της στις 27 του ίδιου μήνα. Η ηλικία της επίσης καταγράφηκε από βιοϊατρική και ψυχοκοινωνική έρευνα του 2007 που διεξήγαγε κλιμάκιο του Υπουργείου Δημόσιας Υγείας και του Ιβηροαμερικανικού Κέντρου Τρίτης Ηλικίας.Η Candulia, όπως την φωνάζουν οι συγγενείς και οι γείτονές της, ζήτησε ευτυχία και ομόνοια για όλο τον κόσμο, και τάχθηκε κατά των πολέμων και των άλλων απειλών που δοκιμάζουν τον πλανήτη, όπως πληροφορείται από την τηλεόραση. Με αργή και καθαρή φωνή, η υπεραιωνόβια μαύρη γυναίκα λυπήθηκε για την αδυναμία της να δει, να περπατήσει και να εργαστεί.

Χαρακτήρισε τον κομαντάντε Φιντέλ Κάστρο πατέρα όλων των Κουβανών, ευχήθηκε να γνωρίσει τον Ούγκο Τσάβες και επαίνεσε τον Έβο Μοράλες. Η γερόντισσα καταδίκασε την αδικία εναντίον των 5 Κουβανών που καταδικάστηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή αποκάλυψαν τη δράση τρομοκρατικών οργανώσεων κατά της Κούβας, δείχνοντας καλά πληροφορημένη σ’ αυτό το θέμα.

Θυμήθηκε ότι η γειτονιά της δεν είχε γιατρό, σχολείο και ηλεκτρικό ρεύμα πριν την Επανάσταση του 1959. Παρόλα αυτά κατάφερε να μάθει «κάτι». Διηγήθηκε επίσης πώς βοήθησε τους αντάρτες του Επαναστατικού Στρατού το 1958, γεγονός που της προκάλεσε αρκετά προβλήματα εξαιτίας της συχνής παρουσίας εχθρικών στρατευμάτων στην περιοχή.

Η Candulia πρόσθεσε ότι η μητέρα της πέθανε 100 χρονών, ο πατέρας της 96 και ο γιός της ζει ακόμα. Έχει 6 εγγόνια, 15 δισέγγονα και 7 τρισέγγονα και ότι την παρακολουθούν ένας γιατρός ειδικευμένος στους ηλικιωμένους, ένας γενικός ιατρός και μια νοσοκόμα. Η «ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια» Wikipedia αναφέρει ως πιο υπέργηρους στον κόσμο 9 γέροντες μεταξύ 116 και 122 ετών, παραλείποντας την Candulia.

Πηγή: Agencia Cubana de Noticias (ACN)
Αρχική δημοσίευση: Sierra Maestra

Read Full Post »

Το πνεύμα των προ-προηγούμενων Χριστουγέννων (αισιοδοξία):

Το πνεύμα των προηγούμενων Χριστουγέννων (συγκρατημένη απαισιοδοξία):

Το πνεύμα αυτών των Χριστουγέννων:

(Από ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ)

Ηθικό δίδαγμα: Κάθε πέρσι και καλύτερα!

Κάποιοι αμετανόητοι όμως, επιμένουν να πιστεύουν ότι… όσο χειρότερα πάνε τα πράγματα, τόσο το καλύτερο!

ΗΟ-ΗΟ-ΗΟ!

Read Full Post »

Την τελευταία εβδομάδα δύο νέες γυναίκες αναδείχτηκαν και τιμήθηκαν. Και οι δύο φοιτήτριες, όμορφες, στρατευμένες στις κομμουνιστικές νεολαίες των αντίστοιχων χωρών τους, της Αργεντινής και της Χιλής.Η μια, 23 ετών, είναι η Camila Vallejo (στη φωτό δεξιά), η φωνή και το πρόσωπο των εξεγερμένων φοιτητών στη Χιλή, που από τον Αύγουστο αγωνίζονται υπέρ μιας παιδείας δημόσιας, δωρεάν και ποιοτικής. Η Καμίλα τράβηξε την διεθνή προσοχή όχι μόνο λόγω της εντυπωσιακής της εμφάνισης αλλά κυρίως για την καθαρότητα του λόγου της και το βάθος των επιχειρημάτων της. Το περιοδικό ΤΙΜΕ την κατέταξε ανάμεσα στις προσωπικότητες με τη μεγαλύτερη επιρροή για το 2011, ενώ έρευνα της βρετανικής εφημερίδας Guardian την ανέδειξε προσωπικότητα της χρονιάς στην πατρίδας της. Είναι επικεφαλής των κομμουνιστικών νεολαιών της Χιλής και αντιπρόεδρος της χιλιανής ένωσης φοιτητών.Η άλλη κοπέλα (αριστερά) είναι η Ana Teresa Diego από την Αργεντινή, 22 ετών. Φοιτήτρια στη σχολή Αστρονομίας και Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου του Λα Πλάτα και στρατευμένη στην Κομμουνιστική Νεολαία Αργεντινής. Έξυπνη, αλέγρα και αλληλέγγυα. Όλα αυτά όμως πριν 35 χρόνια. Κουκουλοφόροι στρατολογημένοι από την δικτατορία την απήγαγαν καθώς έβγαινε από τη σχολή της. Από τότε παραμένει αγνοούμενη.

Από αυτόν τον Δεκέμβρη, με την ομόφωνη συμφωνία της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης, ένας αστεροειδής που ανακαλύφθηκε από έναν Αργεντίνο αστρονόμο θα φέρει το όνομά της εξαφανισμένης φοιτήτριας αστρονομίας: Anadiego.

«Είναι η πρώτη φορά που δίνεται το όνομα ενός θύματος των δικτατοριών του Νότιου Κώνου (Αργεντινή, Χιλή, Ουρουγουάη) σε ένα σώμα του ηλιακού συστήματος. Σήμερα, από τα σπλάχνα της γης, η Άννα Τερέσα ξαναγεννιέται για να καταλάβει για πάντα μια θέση στον ουρανό, σαν σύμβολο και μνήμη της βαρβαρότητας του χθες και προειδοποίηση για αυτό που δε θέλουμε να επαναληφθεί αύριο», δήλωσε ο Ουρουγουανός καθηγητής Julio Ángel Fernández, μέλος της Επιτροπής Ονοματοδοσίας Μικρότερων Άστρων της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης.

«Ένα από τα αστέρια που εκείνη ονειρεύτηκε να ανακαλύψει κάποια μέρα θα φέρει από τώρα και στο διηνεκές το όνομα Anadiego έτσι ώστε όποιος κοιτάζει το νυχτερινό ουρανό να βρίσκει ένα ενθύμιο της αγάπης της και του αγώνα της», είπε ο Adrian Brunini, κοσμήτορας της σχολής όπου σπούδαζε η Ana Teresa.

Το τραγούδι του Rubén Blades “Los desaparecidos” (Οι αγνοούμενοι) ρωτάει σε μια στροφή του: «Και πότε θα επιστρέψουν οι αγνοούμενοι;», για να απαντήσει στη συνέχεια, «Κάθε φορά που τους φέρνει η σκέψη».

Πλέον μπορεί να δοθεί και μια διαφορετική απάντηση στην ερώτηση πότε θα επιστρέψουν οι εξαφανισμένοι των δικτατοριών: «Κάθε φορά… που κοιτάζουμε το στερέωμα»!

Απόδοση άρθρου του Juan Cendales στο Rebelión (via Cubadebate)
Αρχική δημοσίευση: Sierra Maestra

Read Full Post »

Η Λαβίνια είναι μια μοντέρνα κοπέλα από ευκατάστατη αστική οικογένεια κάποιας χώρας της Κεντρικής Αμερικής. Θα μπορούσε να είναι η Νικαράγουα, η πατρίδα της συγγραφέως (Γιοκόντα Μπέλι), αλλά και οποιαδήποτε άλλη. Πετυχαίνει την προσωπική της επανάσταση σπουδάζοντας αρχιτεκτονική στην Ιταλία, επιλέγοντας το επάγγελμά της, ζώντας μόνη σε ένα άνετο σπίτι, έχοντας δικό της αυτοκίνητο και δικές της παρέες. Διατηρεί τυπικές μόνο σχέσεις με τους γονείς της, οι οποίοι είχαν εμπιστευτεί την ανατροφή της στην αγαπημένη θεία της Ινές. Η Λαβίνια δεν ενδιαφέρεται για την πολιτική και μόνο επιφανειακά την αγγίζει η πολιτική περιπέτεια της χώρας της, που στενάζει κάτω από στρατιωτική δικτατορία.

Όλα αυτά αλλάζουν αναπάντεχα όταν γνωρίζει τον Φελίπε, έναν συνάδερφο στην τεχνική εταιρία όπου δουλεύει. Ο Φελίπε εκ πρώτης όψεως δείχνει αδίστακτος καριερίστας, πολυάσχολος και γυναικοκατακτητής. Ωστόσο η μοίρα τα φέρνει έτσι ώστε να γνωρίσει και την κρυφή πλευρά του. Καθώς αναπτύσσεται ένα φλερτ ανάμεσα στους δύο νέους, ο Φελίπε αναγκάζεται να ζητήσει  τη βοήθεια της Λαβίνια για να περιθάλψουν έναν τραυματία σύντροφο. Της αποκαλύπτει πως είναι στρατευμένος στο Κίνημα Απελευθέρωσης. Η Λαβίνια δέχεται να βοηθήσει, χωρίς όμως να προσχωρήσει στην οργάνωση.

Ποτέ δε φαντάστηκε ότι θα τύχαινε, ειδικά σ’ αυτήν, κάτι τέτοιο. Ούτε στα πιο φλογερά της όνειρα ή τους εφιάλτες. Οι «αντάρτες» ήτανε κάτι πολύ μακρινό για κείνη. Πλάσματα άλλου είδους. Στην Ιταλία θαύμαζε, όπως όλοι, τον Τσε Γκεβάρα. Θυμότανε πόσο είχε μαγευτεί ο παππούς της από τον Φιδέλ Κάστρο και την «επανάσταση». Εκείνη όμως δεν ανήκε σ’ αυτό το είδος. Το ήξερε πολύ καλά. Άλλο ήταν να διαφωνεί με την δυναστεία κι άλλο να πολεμάει με όπλα ενάντια σ’ ένα στρατό εκπαιδευμένο να σκοτώνει, χωρίς οίκτο, εν ψυχρώ. Εδώ χρειαζότανε άλλος τύπος προσωπικότητας, άλλη πάστα. Άλλο ήταν η προσωπική της εξέγερση ενάντια στο status quo, ν’ απαιτεί ανεξαρτησία, να φύγει από το σπίτι της, να ασκεί ένα επάγγελμα κι άλλο να εκτίθεται σ’ αυτή την παρανοϊκή περιπέτεια, αυτή τη συλλογική αυτοκτονία, αυτόν τον μέχρι θανάτου ιδεαλισμό. Δεν μπορούσε να μην αναγνωρίσει ότι ήταν γενναίοι· ένα είδος Δον Κιχώτη των τροπικών, αλλά δε σκεφτόντουσαν λογικά, θα συνέχιζαν να τους σκοτώνουν κι εκείνη δεν ήθελε να πεθάνει. Αλλά δεν μπορούσε και να εγκαταλείψει τον Φελίπε, σκέφτηκε, ούτε το φίλο του. Δεν μπορούσε να τους πετάξει έξω από το σπίτι της. Αν κι ένιωθε την επιτακτική ανάγκη να το βάλει στα πόδια, να τελειώσουν όλα αυτά, να σβήσει τούτη τη νύχτα από τη μνήμη της. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Older Posts »