Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘ΑΘΛΗΤΙΚΑ’ Category

Οι Κουβανοί αποχαιρέτησαν χθες τον Τεόφιλο Στίβενσον, τον αθλητή σύμβολο, κάτοχο τριών ολυμπιακών μεταλλίων και νικητή σε 301 από τους 321 πυγμαχικούς αγώνες που συμμετείχε σε 20 χρόνια καριέρας. Ο θρυλικός Pirolo ήταν ακόμα μάχιμο μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας, εκλέχθηκε βουλευτής της Εθνοσυνέλευσης και μέχρι λίγο πριν πεθάνει στα 60 χρόνια του εργαζόταν στην Κουβανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας και στην επιτροπή φροντίδας παλαίμαχων αθλητών.

Ο κομαντάντε Φιντέλ Κάστρο τον αποχαιρέτησε με αυτά τα λόγια:

Μας έφυγε ο Στίβενσον. Το μάθαμε χθες μετά τις τέσσερις το απόγευμα. Κανένας άλλος πυγμάχος δεν έλαμψε τόσο στην ιστορία του αθλήματος. Θα μπορούσε να είχε κατακτήσει δύο ακόμα ολυμπιακούς τίτλους, αν δεν υπήρχαν καθήκοντα που οι διεθνιστικές αρχές επέβαλαν στην Επανάσταση. Κανένα χρηματικό ποσό δεν θα μπορούσε να δωροδοκήσει τον Στίβενσον.

Αιώνια δόξα στη μνήμη του!

Όπου ως «καθήκοντα» εννοεί το μποϊκοτάζ της Κούβας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Αντζελες (1984) και της Σεούλ (1988).  Παλιότερα είχε πει γι’ αυτόν, μετά την άρνησή του να συμμετάσχει σε αγώνα επίδειξης με τον επαγγελματία παγκόσμιο πρωταθλητή και μετέπειτα φίλο του Μωχάμετ Άλι, με έπαθλο ένα εκατομμύριο δολάρια, μένοντας πιστός στα ιδανικά του ερασιτεχνικού αθλητισμού:

‎Ο Τεόφιλο Στίβενσον αξίζει την αναγνώριση του κουβανικού λαού για την αξία του ως αθλητής, που πηγάζει από την πειθαρχία του, την τιμή του, την ηθική του. Πιστεύουμε ότι άφησε ένα παράδειγμα ακόμα πιο σημαντικό από αυτό, και αυτό είναι η στιγμή που του μίλησαν για την πιθανότητα να κερδίσει ένα εκατομμύριο δολάρια. Αυτός ο νέος, γιός ταπεινής οικογένειας και ενός ταπεινού εργάτη από τα ανατολικά, είπε ότι δεν θα άλλαζε τον λαό του για όλα τα δολάρια του κόσμου.

Ο ίδιος ο Άλι, έστειλε το παρακάτω συλληπητήριο μήνυμα μαθαίνοντας τον αιφνίδιο θάνατο του φίλου του:

Με λύπησε βαθιά σήμερα το πρωί η είδηση του θανάτου ενός από τους μεγάλους πρωταθλητές του μποξ, του Τεόφιλο Στίβενσον. Αν και ποτέ δεν αγωνίστηκε επαγγελματικά, το γεγονός ότι κατέκτησε τρία χρυσά ολυμπιακά μετάλια σε τρεις διαφορετικούς ολυμπιακούς αγώνες, εγγυάται ότι θα ήταν ένας σπουδαίος αντίπαλος για οποιονδήποτε εν ενεργεία πρωταθλητή βαρέων βαρών ή διεκδικητή στην καλύτερη στιγμή του. Πάντα θα θυμάμαι τη συνάντηση με τον μεγάλο Τεόφιλο στην γενέτειρά του την Κούβα. Ήταν ένας από τους μεγάλους αυτού του κόσμου, και ταυτόχρονα ήταν ένας άνθρωπος ζεστός και αξιαγάπητος. Τα συλληπητήρια στην οικογένεια και στους φίλους του. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη.

Αρχική ανάρτηση: Sierra Maestra
Advertisements

Read Full Post »

Εθνική ομάδα Κούβας (2011)

Το τελευταίο πέναλτυ αποφασίστηκε να το χτυπήσει ο Κάστρο. Απλή συνωνυμία με τους ηγέτες της Επανάστασης. Άλλωστε ο παίκτης είναι μαύρος. Αυτό όμως δεν εμποδίζει για να είναι η μεγάλη αγάπη της εξέδρας.

Ο Νταβίντ Βίγια αστόχησε στο προηγούμενο. Δοκάρι… Αν βρει στόχο ο Κουβανός, η ομάδα του προκρίνεται στον τελικό, απέναντι στη διοργανώτρια Βραζιλία. Θα είναι θαύμα… Ήδη είναι θαύμα η πορεία της ομάδας από την Καραϊβική με την ασήμαντη μέχρι τώρα ιστορία στο ποδοσφαιρικό στερέωμα.

Ο προπονητής βαδίζει πάνω κάτω νευρικός, με το ζόρι κρατιέται για να μην μπει να χτυπήσει ο ίδιος το πέναλτυ. Ο διαιτητής του κάνει σύσταση για πολλοστή φορά να μην ξεπερνά το όριο που του επιτρέπεται να κινείται. Αν και 4 χρόνια μεγαλύτερος, δείχνει σε καλύτερη κατάσταση από το προηγούμενο μουντιάλ. Έχει χάσει αρκετά κιλά και δεν φοράει φανταχτερό κοστούμι και σκουλαρίκια, μόνο την ταπεινή φόρμα της εθνικής ομάδας. Τα μπράτσα του φυσικά τα κοσμούν πάντα τα περίφημα τατουάζ.

Ο Κάστρο περιμένει διστακτικός μέχρι την τελική στιγμή. Θα ήθελε πολύ να παραχωρήσει τη θέση του σε κάποιον άλλον. Οι Κουβανοί φίλαθλοι είναι πολύ λιγότεροι από τους Ισπανούς, αλλά έχουν πετύχει τη στήριξη από τους περισσότερους Βραζιλιάνους και άλλων εθνικοτήτων θεατές. Παραδοσιακά οι ουδέτεροι συμπαθούν τον πιο αδύνατο. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Η παρακάτω ιστορία αποτελεί ελεύθερη δική μας απόδοση του κεφαλαίου Este va para vos, Soraya από το βιβλίο Historias de aquí y de allá του διακεκριμένου Χιλιανού συγγραφέα, σκηνοθέτη και δημοσιογράφου Luis Sepúlveda. Το πρωτότυπο ισπανικό κείμενο, καθώς και γαλλική μετάφραση μαζί με το σκίτσο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Για τους νέους από τις φτωχές χώρες, το ποδόσφαιρο, περισσότερο από ένα όμορφο άθλημα, είναι μια ευκαιρία για να βγουν από τη μιζέρια και να πετύχουν αυτό τον στόχο τον τόσο προβεβλημένο ως θρίαμβο. Έτσι έγινε με τον Μπερνάρντο Σιφουέντες, έναν νεαρό που στα δεκατέσσερα χρόνια του άρχισε να διακρίνεται σε μια ομάδα της γειτονιάς, την Σερβεσέρος (μπυραρία) της Ασουνσιόν, η οποία το 2001 κατέκτησε τον τίτλο της πρωταθλήτριας στις γειτονιές της παραγουανής πρωτεύουσας. Η εταιρία ζυθοποιίας που ήταν χορηγός της ομάδας δεν έβαζε πολλά λεφτά. Ένα γυμνό γήπεδο στο οποία σπάνια λειτουργούσε ο φωτισμός, τις φανέλες με το λογότυπο του εργοστασίου, και καμιά δεκαριά καθίσματα προορισμένα για τα στελέχη όπου συνήθως δεν καθόταν κανένας. Αλλά μια μέρα, ενώ έμεναν δύο ματς για να κατακτήσει η ομάδα το πρωτάθλημα, ένας Ιταλός ήρθε στο γήπεδο, κατέλαβε ένα από τα καθίσματα και αφιέρωσε την προσοχή του στον Μπερνάρντο Σιφουέντες, που εκείνη την ημέρα σκόραρε δύο γκολ.

Ο Ιταλός ήταν μάνατζερ και εκπρόσωπος πολλών ποδοσφαιριστών. Η δουλειά του ήταν να βρίσκει ταλέντα, και έτσι ταξίδευε σε χώρες της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής, σαν ένας μάγος Μέρλιν ικανός να αλλάξει την τύχη ερασιτεχνών αθλητών. Στην παράγκα που χρησίμευε ως αποδυτήρια πλησίασε τον παίκτη και αφού τον συνεχάρη τον ρώτησε πώς του φαινόταν να παίξει σε μια ευρωπαϊκή ομάδα δεύτερης κατηγορίας. Ο Σιφουέντες, έχοντας μόλις συμπληρώσει τα δεκαοχτώ, απλά έκλαψε από συγκίνηση και ανάμεσα στα δάκρυα ήξερε ότι την ίδια νύχτα, αφού τελείωνε η γιορτή της νίκης, θα μιλούσε με τους γονείς της Σοράγια και θα τους ζητούσε το χέρι της όμορφης κοπέλας που μπορούσε να πει σ’ αγαπώ στα ισπανικά και τα γκουαρανί (γλώσσα των Ινδιάνων της Παραγουάης) με την ίδια ειλικρίνεια. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Του Alfredo Varona

Δεν υπήρξε μόνο ποδοσφαιριστής. Ήταν ακόμα το πρότυπο για τον αδερφό του Ραϊ, που κατέκτησε με τη Βραζιλία το μουντιάλ (ΗΠΑ 1994) που άξιζε αυτός. Αλλά σήμερα αυτό δεν δείχνει να τον ενδιαφέρει τόσο. Χωρίς να έχει συμπληρώσει τα 60 χρόνια, ο Σόκρατες, ο ποδοσφαιριστής που τολμούσε να χτυπά τα πέναλτυ με τακουνάκι, περνά δύσκολες ώρες σε νοσοκομείο του Σάο Πάουλο. Συνδεδεμένος με συσκευή τεχνητής αναπνοής, υποφέροντας από οξεία κίρρωση του ύπατος, τίποτα από αυτά που του συμβαίνουν σήμερα δεν μοιάζει με χθες. Για άλλη μια φορά, το αλκοόλ έχει παγιδεύσει έναν ποδοσφαιριστή με σπάνιο ταλέντο.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Μια μέρα μετά την βράβευση του Λιονέλ Μέσι ως πολυτιμότερου παίκτη στις διοργανώσεις της UEFA, η κυανέρυθρη υπερομάδα του κατέκτησε και το Super Cup στο Μονακό, με πειστική νίκη 2-0 επί της Πόρτο.

Παρόλο που βρισκόμαστε στο ξεκίνημα της νέας ποδοσφαιρικής σαιζόν, η Μπάρτσα απέδοσε κατά διαστήματα εντυπωσιακό ποδόσφαιρο, μην επιτρέποντας στην αντίπαλο να αμφισβητήσει την ανωτερότητά της. Ο Μέσι ήταν για άλλη μια φορά κορυφαίος, πετυχαίνοντας και το πρώτο γκολ στο 38′ μετά από λάθος της άμυνας της Πόρτο. Σαν επισφράγισμα της νίκης ήρθε και το δεύτερο γκολ στο 87′ από τον νεοαποκτειθέντα Σεσκ Φάμπρεγκας, ο οποίος αντικατέστησε τον Πέδρο στο 80′.

Έτσι η μεγάλη ομάδα της Καταλωνίας κατέκτησε τον τρίτο τίτλο της χρονιάς (μετά το πρωτάθλημα Ισπανίας και το Champions League) και ο προπονητής της Πεπ Γκουαρντιόλα τους 12 συνολικά τίτλους στον πάγκο της.

Πηγές:
FcBarcelona.com
ElPais.com

Read Full Post »

Η Παραγουάη σε αυτό το Copa America των εκπλήξεων κατάφερε να φτάσει στον τελικό με… 5 ισοπαλίες (3 στον όμιλο και περνώντας στα πέναλτυ Βραζιλία και Βενεζουέλα) αλλά στον μεγάλο τελικό στο Monumental του Μπουένος Άιρες υποκλίθηκε στην ποιότητα και την ποδοσφαιρική ανωτερότητα της παρεάς του Ντιέγκο Φορλάν.

Η Σελέστε, αν και με μικρότερη κατοχή μπάλας από τους Γκουαρανί είχε τις περισσότερες ευκαιρίες και έδειξε από νωρίς ποιο είναι το αφεντικό, με γκολ του Σουάρες στο 11′ μετά από φάση διαρκείας. Ο Φορλάν, χωρίς γκολ προηγουμένως στη διοργάνωση, πέτυχε το 2-0 στο 41′ μετά από ασίστ του Αρέβαλο και έβαλε γερές βάσεις για τη νίκη. Χαρακτηριστικό του πόσο δεμένη ομάδα είναι η Ουρουγουάη ότι όλο ο πάγκος σηκώθηκε για να συγχαρεί το Φορλάν που βρήκε δίχτυα μετά από 12 ματς. Στο δεύτερο ημίχρονο δεν άλλαξε κάτι, μέχρι το 89′ που μπήκε το κερασάκι στην τούρτα με δεύτερο εντυπωσιακό γκολ του Φορλάν ολοκληρώνοντας υποδειγματική αντεπίθεση.

Με αυτή την κατάκτηση η Ουρουγουάη έφτασε τα 15 τρόπαια, μένοντας μόνη πρώτη στη σχετική καάταξη αφού προσπέρασε τη διοργανώτρια Αργεντινή που έμεινε στα 14. Ένα δίκαιο αποτέλεσμα, αφού η νέα κυπελλούχος έδειξε ότι δεν διαθέτει μόνο μεγάλα αστέρια, αλλά και ουσία στο παιχνίδι και δέσιμο ομάδας, κάτι που έλειπε από τις υπερφίαλες Αργεντινή και Βραζιλία. Έδειξε ακόμα ότι μπορούσε και για κάτι καλύτερο στο περσινό μουντιάλ, βάζοντας ισχυρή υποψηφιότητα για το επόμενο που θα διεξαχθεί στα γήπεδα της Βραζιλίας το 2014. Ευχάριστες εκπλήξεις το Περού και η Βενεζουέλα που κατέκτησαν την 3η και την 4η θέση αντίστοιχα, πετυχαίνοντας διάκριση μετά από πολλά χρόνια.

Πηγές: El Pais, Ca2011.com

Read Full Post »

25 χρόνια συμπληρώθηκαν από το μαγικό γκολ που πέτυχε ο Ντιέγκο Μαραντόνα με την Εθνική Αργεντινής κόντρα στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Αγγλίας, για τα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του Μέξικο ’86. Το περίφημο εκείνο γκολ ανακηρύχτηκε μετά από ψηφοφορία στην ιστοσελίδα της FIFA το 2002 ως καλύτερο γκολ στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου, καθώς και ως καλύτερη φάση όλων των εποχών. Αλλά την καλύτερη περιγραφή αυτού του κατορθώματος την έκανε ο ίδιος ο πρωταγωνιστής, λέγοντας ότι πέτυχε σε ένα μουντιάλ ένα γκολ που ο καθένας ονειρεύεται να βάλει παίζοντας με τους φίλους του σε μια αλάνα.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Older Posts »