Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘ΧΡHMATA & ΚΡΙΜΑΤΑ’ Category

Η αφορμή γι’ αυτή την ανάρτηση υπήρξε το άρθρο του Τάκη Μίχα Η Βενελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η πραγματική αιτία ήταν τα διάφορα φαιδρά έως κακόγουστα που ακούγονται τελευταία για Κούβες και Βενεζουέλες της Μεσογείου, μπροστά στη σοβαρή προοπτική μιας αριστερής κυβέρνησης μετά τις εκλογές της 17ης Ιούνη. Σε λιγότερο από τεσσερις μήνες δε (7 Οκτώβρη), θα διεξαχθούν και στην Βενεζουέλα προεδρικές εκλογές στις οποίες ο Ούγκο Τσάβες διεκδικεί την επανεκλογή για να συνεχίσει την «Μπολιβαριανή Επανάσταση», όπως αποκαλεί το ριζοσπαστικό του πρόγραμμα.

Ο κ. Μίχας επικαλείται ως βασική πηγή του ένα άρθρο των New York Times, που παρουσιάζει μια αρκετά ζοφερή κατάσταση για την οικονομία της Βενεζουέλας και το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της. Αποτελεί εγγύηση αντικειμενικότητας το ηχηρό όνομα της βορειοαμερικάνικης εφημερίδας; Ας μας επιτραπεί καταρχήν να αμφιβάλλουμε, με δεδομένη την απόλυτη ταύτιση των «Χρόνων» με την λεγόμενη Συναίνεση της Ουάσιγκτον, δηλαδή την προάσπιση των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων των ΗΠΑ, και ειδικότερα την εχθρική γραμμή της εφημερίδας απέναντι στην σοσιαλιστική κυβέρνηση του Ούγκο Τσάβες. Ο γνωστός αριστερός διανοούμενος Τάρικ Άλι ξεσκεπάζει στο βιβλίο του Πειρατές της Καραϊβικής (εκδ. Άγρα) τον μεθοδευμένο επικοινωνιακό πόλεμο που κάνουν εδώ και χρόνια κατά της Βενεζουέλας έντυπα όπως οι ΝΥ Times, η Le Monde, η El Pais και άλλα μεγάλα συγκροτήματα τύπου. Επίσης θυμίζουμε ότι σε αρκετές περιπτώσεις αποδείχτηκε ότι οι νεοϋορκέζικοι Times είχαν γράψει ψέματα, όπως για τα διαβόητο πυρηνικό οπλοστάσιο του Ιράκ που πρόσφερε πολιτικό και ηθικό άλλοθι στην κυβέρνηση Μπους υιού να ξεκινήσει τον δεύτερο Πόλεμο του Κόλπου (2003).

Εμείς όμως θα μιλήσουμε με στοιχεία. Καταρχήν, κατά τα πρώτα 10 χρόνια της κυβέρνησης Τσάβες (1999-2008) όλοι οι οικονομικοί δείκτες παρουσίαζαν αξιοσημείωτη βελτίωση, ιδιαίτερα από το 2003 και μετά, σύμφωνα με στοιχεία του ερευνητικού κέντρου CEPR. Μετά από δύο «υφεσιακές» χρονιές λόγω της παγκόσμιας κρίσης, ο δείκτης ανάπτυξης για το 2011 εκτιμάται στο 4,2%, σύμφωνα με το CIA Factbook. Σύμφωνα δε με πιο πρόσφατα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, η οικονομία της χώρας συνεχίζει να αναπτύσσεται ταχύτατα και οι προοπτικές δείχνουν ιδιαίτερα αισιόδοξες για το μέλλον. Αυτό μάλιστα ισχύει για τις περισσότερες αναδυόμενες οικονομίες της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας (κυρίως), σε αντίθεση με την στασιμότητα ή ύφεση που βιώνουν οι οικονομίες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, εγκλωβισμένες σε πολιτικές δημοσιονομικής πειθαρχίας, μνημονίων και ομηρείας από τον τραπεζικό τομέα και τους κερδοσκόπους.

Ενδεικτικό είναι ακόμα ότι, ενώ παραδοσιακά το μεταναστευτικό κύμα είχε κατεύθυνση από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής προς την Ευρώπη και την Β. Αμερική, τις τελευταίες χρονιές το φαινόμενο έχει αντιστραφεί. Για πρώτη φορά μετά το τέλος του εμφυλίου η Ισπανία είχε αρνητική καθαρή εισροή μεταναστών ενώ, όσο και αν ακούγεται απίστευτο, το ίδιο παρατηρήθηκε και με την μετανάστευση Μεξικάνων στις ΗΠΑ! Είναι κοινό δε μυστικό ότι νέοι με υψηλά προσόντα από την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και άλλες χώρες της Ευρώπης αναζητούν επαγγελματικές ευκαιρίες στην Βραζιλία, την Αργεντινή, ακόμα και την… Αγκόλα.

Είναι αλήθεια ότι η Βενεζουέλα έχει υψηλό πληθωρισμό, πάνω από 20%. Αυτό είναι κοινό γνώρισμα αναπτυσσόμενων χωρών – ιδιαίτερα όσων είναι πλούσιες σε πρώτες ύλες και ενέργεια – με επεκτατική δημοσιονομική πολιτική. Μια άλλη χαρακτηριστική περίπτωση είναι η Αργεντινή. Ωστόσο, οι αυξήσεις μισθών σε ποσοστά ανώτερα του πληθωρισμού (στην Βενεζουέλα περισσότερο από 30% για το 2012) «αποζημιώνει» τους εργαζόμενους για την απώλεια αγοραστικής δύναμης εξαιτίας της ανόδου των τιμών. Έτσι ο βασικός μισθός στη Βενεζουέλα με τον τελευταίο εργατικό νόμο θα φτάσει τα 476 δολάρια, και αν προστεθούν και τα κουπόνια τροφίμων που διατίθεται στις πιο χαμηλόμισθους το ελάχιστο εισόδημα αγγίζει τα 700 δολάρια – σχεδόν όσο ο νέος μειωμένος βασικός μισθός του Μνημονίου ΙΙ της «Ευρωζωνικής» Ελλάδας.

Με άλλα λόγια, ο υψηλός πληθωρισμός δεν είναι το χειρότερο δεινό, τουλάχιστο για τον απλό εργαζόμενο. Εφόσον η κυβέρνηση διατίθεται να κάνει ανάλογες μισθολογικές αναπροσαρμογές και δημόσιες επενδύσεις, ο εργαζόμενος δεν βγαίνει χαμένος. Αυτό που τσακίζει ο υψηλός πληθωρισμός (και τα συμπαρασυρόμενα ψηλά επιτόκια) είναι κατά πρώτο λόγο την κερδοφορία των τραπεζών, και κατά δεύτερο την ιδιωτική επιχειρηματικότητα. Προφανώς γι’ αυτά κυρίως κόπτονται οι λάβροι επικριτές του «μοντέλου Τσάβες» και όχι για την κακοδαιμονία που – δήθεν – μαστίζει την χώρα του Μπολίβαρ. Ακόμα και η μετριοπαθής Guardian εκθειάζει τα… οικονομικά μαθήματα του Τσάβες στην Ευρώπη. Επίσης, από μια πιο «στρατευμένη» σκοπία, τι μας διδάσκει η Βενεζουέλα σήμερα.

Φυσικά δεν υποστηρίζουμε ότι όλα λειτουργούν στην εντέλεια στην χώρα του Ορινόκου. Συνεχίζουν να υπάρχουν και ανισότητες και ελλείψεις, εν μέρει σαν αποτέλεσμα της κληρονομιάς του αποικιακού καταμερισμού πλούτου και εργασίας και εν μέρει λόγω ατολμίας ή αποτυχίας της κυβέρνησης να προχωρήσει στις αναγκαίες – προς φιλολαϊκή κατεύθυνση φυσικά – μεταρρυθμίσεις. Ωστόσο, η συνολική εμπειρία 13 χρόνων «μπολιβαρισμού» είναι συντριπτικά θετική. Τα ξένα επιχειρηματικά συμφέροντα και οι ντόπιες ελίτ έχουν αισθητά αποδυναμωθεί, σημαντικό μέρος του πλούτου έχει περάσει στα χέρια της εργατικής και της αγροτικής τάξης, ενώ πρωτόγνωρες μέσα σε 200 χρόνια ανεξαρτησίας ευκαιρίες για μόρφωση, ιατρική περίθαλψη και συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων δόθηκαν στο λαό.

Ιδιαίτερα τα προγράμματα Yo, si puedo και Barrio Adentro σε συνεργασία με ειδικούς επιστήμονες από την Κούβα κατάφεραν αντίστοιχα να εξαλείψουν τον αναλφαβητισμό και να δώσουν πρόσβαση σε αξιοπρεπή υγειονομική περίθαλψη σε πλατιά λαϊκά στρώματα. Σημαντικές πρωτοβουλίες έχουν παρθεί επίσης σχετικά με την οργάνωση και συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, σε επίπεδο γειτονιάς, κοινότητας και χώρου δουλειάς. Αυτά τα επιτεύγματα δεν τα ξεχνά ο λαός της Βενεζουέλας γι’ αυτό έχει στηρίζει τον πρόεδρο Τσάβες σε πολυάριθμες εκλογικές αναμετρήσεις και δημοψηφίσματα, τον επανέφερε στην εξουσία μετά το «τηλεοπτικό» πραξικόπημα του 2002 και όπως διαφαίνεται θα τον επανεκλέξει στις 7 Οκτώβρη παρά την σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του.

 Σε ένα πράγμα θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε ίσως εν μέρει με το πνεύμα του άρθρου. Στο ότι είναι λάθος να προβάλλεται το πετυχημένο «μοντέλο» μιας χώρας ως συνταγή για να εφαρμοστεί σε μια άλλη. Δεν υπάρχουν πετυχημένα μοντέλα στην οικονομία, ούτε στην πολιτική, υπάρχουν όμως θετικά παραδείγματα και εμπειρίες. Το θεωρητικό υπόβαθρο της πολιτικής του Τσάβες στην Βενεζουέλα είναι ο λεγόμενος «Σοσιαλισμός του 21ου Αιώνα», ένα σύστημα οργάνωσης της κοινωνίας που στηρίζεται και εμπνέεται από την θεωρητική δουλειά των δασκάλων του μαρξισμού αλλά κρατά αποστάσεις από την – τελικά κατώτερη των προσδοκιών – εμπειρία του υπαρκτού σοσιαλισμού στην Αν. Ευρώπη, ενώ παράλληλα λαμβάνει υπόψη και νέα δεδομένα, εμπειρίες, ιδιαιτερότητες, με στόχο την ευρύτερη λαϊκή συμμετοχή, την διαρκή και ουσιαστική κριτική και το άνοιγμα του παραδοσιακού πολιτικού χώρου της αριστεράς σε νέες δυνάμεις, όπως τα τοπικά κινήματα αυτονομίας και χειραφέτησης.

Γι’ αυτό οι έντιμοι προοδευτικοί άνθρωποι – όχι κατ’ ανάγκη αριστεροί με τη στενή έννοια – είναι καλό να δουν τα θετικά πράγματα που γίνονται στην Λατινική Αμερική και αλλού, να μελετήσουν και να μάθουν, να εμπνευστούν, να κάνουν σύνθεση με προϋπάρχουσες γνώσεις και εμπειρίες και τελικά να καταφέρουν να βάλουν την χώρα στον δρόμο της ανάπτυξης, της ευημερίας και της αξιοπρέπειας. Διαφορετικά, αν συνεχίσουμε προς το αδιέξοδο του νεοφιλελεύθερου πουριτανισμού και του δογματισμού των αγορών, το μόνο που θα καταφέρουμε θα είναι να γίνουμε, όχι Κούβα ή Βενεζουέλα της Μεσογείου αλλά το πρώτο ευρωπαϊκό failed state.

Read Full Post »

Του Στάθη από την "Ε"

 

Με σχετική καθυστέρηση εκτελούμε τις σχετικές διαταγές και επιθυμίες τις κραταιάς Διευθύνσεως, παρουσιάζοντάς σας το Επικαιροποιημένο Μνημόνιο, στην τελευταία του έκδοση Service Pack 2!

Επικαιροποιημένο Πρόγραμμα – Δεύτερη Αξιολόγηση Νοέμβριος 2010 (αγγλικά)

Ελληνική Μετάφραση Επικαιροποιημένου Προγράμματος

Ο εταιρία παραγωγής του λογισμικού εγγυάται πως τρέχει σε όλα τα είδη υπολογιστών και λειτουργικά συστήματα – προληπτικά όμως συνιστάται η χρήση αντιβιοτικού προγράμματος (antivirus).

Καλή… απο-μνημόνευση και κουράγιο!


Του Soloup στο "Ποντίκι"

ΥΓ: Αν δεν αντέχετε εν όψει νέας διαβολοβδομάδας, θυμίζω (βλ. προηγούμενη ανάρτηση) ότι υπάρχει πάντα η επιλογή να τα… βροντήξετε σαν τον κ. Νομάρχη!

Read Full Post »

Αρακατάκα, Κολομβία. Το σκηνικό που ενέπνευσε το θρυλικό Μακόντο.

 

Σε ένα χωριό των τροπικών μια μεσόκοπη μητέρα σερβίρει το πρωινό στα δύο παιδιά της, ένα αγόρι δεκαεπτά ετών και ένα κορίτσι δεκατεσσάρων. Τα παιδιά προσέχουν την ανήσυχη όψη της μητέρας τους και τη ρωτούν τι συμβαίνει. “Δεν ξέρω, αλλά έχω ένα προαίσθημα ότι κάτι θα συμβεί στο χωριό σήμερα”. Τα παιδιά γελούν μαζί της, με τα χαζά προαισθήματα μιας γριάς.

Λίγο αργότερα ο γιος βγαίνει για να παίξει μπιλιάρδο με τους φίλους του. Βάζει στοίχημα ένα πέσο ότι θα πετύχει μια καραμπόλα, σχετικά εύκολη. Δεν την πετυχαίνει όμως. Ο αντίπαλός του παίρνει χαρούμενος το πέσο και τον ρωτάει πως και την έχασε. “Να, απλά σκεφτόμουν κάτι που είπε η μητέρα μου το πρωί, ότι έχει ένα προαίσθημα ότι κάτι κακό θα συμβεί στο χωρίο σήμερα”.

Ο νέος που κέρδισε το πέσο επιστρέφει στο σπίτι του και διηγείται την ιστορία. “Σήμερα κέρδισα εύκολα ένα πέσο από τον χαζούλη τον Ντάμασο. Έχασε μια εύκολη καραμπόλα στο μπιλιάρδο επειδή τον αναστάτωσε η μάνα του που είπε ότι έχει ένα προαίσθημα πως κάτι κακό θα συμβεί στο χωριό σήμερα”. “Μην κοροϊδεύεις τα προαισθήματα των γέρων, συχνά βγαίνουν αληθινά”, θα τον μαλώσει η δικιά του μάνα.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Ειδική βραδιά διαδικτυακού μαγικού σουρρεαλισμού απόψε.

Το παρακάτω μήνυμα εστάλη στην ηλεκτρονική διεύθυνση του blog, από kissangosandra@hotmail.com :

Γεια σας

Το όνομά μου είναι Sandra. Εχω επαφή σας μέσω μιας ιστοσελίδας από την τύχη.

Θα επικοινωνήσουμε μαζί σας για τη φιλία, αν είναι δυνατόν. Πρέπει να βρω ένα ωραίο πρόσωπο που μπορεί να μου φτιάξει τη διάθεση. Να μου δώσει συμβουλές.
Είμαι ένας νεαρός Αφρικής που ζει σε ένα κρυφό στρατόπεδο. Έχω ζήσει μια τραγωδία: οι γονείς μου πέθαναν πριν από μένα. Ήταν δολοφονήθηκε. Ο πατέρας μου μου άφησε ένα μεγάλο ποσό, μια μεγάλη περιουσία και πρέπει να βρεθεί ένα πρόσωπο (άνδρα ή γυναίκα) για να με βοηθήσει επειγόντως να μεταφέρει τα χρήματα σε λογαριασμό στην Ευρώπη και χρησιμοποιείται για επενδύσεις. Είμαι έτοιμος να αφήσει το άτομο ως αντάλλαγμα για το 30% του τα χρήματα. Το συνολικό ποσό είναι 16 εκατ. ευρώ. Δεν μπορώ να πάρω τα λεφτά μου επειδή δεν έχω άλλα 25 χρόνια. Κλαίω κάθε μέρα οι γονείς μου πέθαναν. Ζούσα σε ένα μεγάλο σπίτι με πισίνα, αλλά τώρα είμαι σε ένα στρατόπεδο προσφύγων, κάθε φορά με το φόβο ότι θα βρεθούν και σκοτώνονται, όπως οι γονείς μου. Αλλά το πιο σημαντικό για μένα σήμερα είναι να βρούμε έναν τρόπο να λάβει την κληρονομιά που άφησε ο πατέρας μου για μένα και να φύγουν πριν από τη θανάτωση.

Η φιλία ενός ατόμου είναι πολύ σημαντική. Εάν δεν έχετε τους φίλους σας δεν έχουν ζωή. Θα ήθελα να ξέρετε.

Δεν συντομογραφίες στην απάντησή σας, δεν καταλαβαίνω πολύ καλά τη γλώσσα. Είμαι καλύτερα στην αγγλική γλώσσα.

Περιμένω την απάντησή σας. Χρειάζομαι βοήθεια για να στείλετε χρήματα σε τραπεζικό λογαριασμό. Είμαι ειλικρινής και κάθε μέρα η ζωή μου είναι σε κίνδυνο εδώ και είμαι έτοιμος να σας δώσω ή όποιος μπορεί να με φιλοξενήσει και να με βοηθήσει να κάνουν επενδύσεις. Θα έχετε 30% σε αντάλλαγμα. Αν συμφωνείτε με μία περίοδο 15 ημερών, τα χρήματα θα μεταφερθούν στη χώρα σας, το όνομά σας στον τραπεζικό σας λογαριασμό και μπορώ να έρθουν μετά από μένα. Για λόγους κρίμα του. Βοηθήστε με

Για την αγάπη του Θεού

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη στην "Καθημερινή"

Η Τράπεζα Πειραιώς έκανε πρόταση στο Δημόσιο για την εξαγορά του 33% του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και του 77% της Αγροτικής Τράπεζας προς 701 εκατ. ευρώ σε μετρητά. Πρόκειται για τη χαρακτηριστικότερη απόδειξη της φεουδαρχικής αντίληψης που κυριαρχεί σε όλες τις κυβερνήσεις που βρίσκονται υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ.

Η Τράπεζα Πειραιώς έχει πάρει από το ελληνικό κράτος σε δάνεια και εγγυήσεις 3,5 δισ. ευρώ από το γνωστό πακέτο των 28δ ισ. Τα τελευταία 2,2 δισ. μάλιστα τα άντλησε μόλις πριν από 2 μήνες. Και σήμερα ζητάει να επιστρέψει 0,7 δισ. από αυτά τα 3,5 για να εξαγοράσει το ποσοστό του Δημοσίου στο Τ.Τ. και την Αγροτική. Με λίγα λόγια το Δημόσιο τις πουλάει στην Πειραιώς με δικά του χρήματα και εγγυήσεις (από την Αυγή).

Δείτε ακόμα σχετικές αναρτήσεις από Θέατρο Δρόμου, Greek Rider και κατά-Κόκκινο Μπαλόνι.

Και σαν να μην έφτανε αυτό,

Έλληνας πρωθυπουργός στο Ισραήλ, μετά από τρεις δεκαετίες

Πρόεδρος (Γ. Παπανδρεόυ) και αντιπρόεδρος (Εχούντ Μπαράκ) της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, μαζί με τον "διορισμένο" πρόεδρο της Παλεστίνης, Μαχμούντ Αμπάς, σε θερμή χειραψία (συνάντηση στο Λαγονήσι, Ιούλιος 2008).

ΥΓ: Για να ευθυμήσουμε λίγο μετά την δικαιολογημένη απαισιοδοξία και αγανάκτηση λόγω της επικαιρότητας, ένα καλοκαιρινό άσμα… προ κρίσης:

Read Full Post »

 

Δεν πρόκειται για ματς της τελικής φάσης του Μουντιάλ, το καλοκαίρι της επόμενης χρονιάς στη Νότια Αφρική. Άλλωστε είναι γνωστό πως η Αργεντινή (με τον Ντιέγκο Μαραντόνα προπονητή αυτή τη φορά) έχει κληρωθεί στο όμιλο της δικιάς μας Εθνικής, ενώ η Ιρλανδία αποκλείστηκε άδικα μετά την ήττα της στον δεύτερο αγώνα μπαράζ στη Γαλλία. Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από την κατακλείδα ενός ενδιαφέροντος άρθρου στη σημερινή Ελευθεροτυπία, με τίτλο, Το σύγχρονο παρακράτος των «αξιολογητών».

Προ ολίγον ημερών ο διεθνής οίκος οικονομικής αξιολόγησης Fitch, υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μας, με αποτέλεσμα να εκτιναχθεί (κι άλλο) το κόστος δανεισμού, δηλαδή το επιτόκιο που πρέπει να προσφέρουμε στα κρατικά μας ομόλογα ώστε να τα αγοράζουν οι αξιότιμοι δανειστές μας, και συνακόλουθα να επιβαρύνεται ακόμα περισσότερο το μελλοντικό δημόσιο χρέος και να υποθηκεύεται το μέλλον του τόπου. Ακόμα χειρότερα, αν λάβουμε υπόψη τη συνήθη πρακτική των διεθνών τζογαδόρων και σπεκουλαδόρων (που προκάλεσαν την τελευταία μεγάλη οικονομική κρίση και τις περισσότερες κρίσεις), όταν διαπιστώνουν ότι μια χώρα βρίσκεται σε οικονομική αδυναμία να τη στραγγαλίζουν ακόμα περισσότερο, ποντάροντας ουσιαστικά στη χρεωκοπία της.

 

  (περισσότερα…)

Read Full Post »

 

X.A.A.! αυτο θα πει τεχνη.....Τιμώ την τέχνη (ενιότε την αποτιμώ, κιόλας…)

Κι ενώ το χρηματοπιστωτικό ουράνιο στερέωμα κινδυνευει να πέσει στα κεφάλια μας, ανεξαρτήτως γαλατικής καταγωγής, πολλά παράξενα συμβαίνουν με την αγορά έργων Τέχνης, που είναι  ένα άλλο χρηματιστήριο. Την προηγούμενη βδομάδα, στις 12 του Νοεμβρίου, ο αγαπημένος έλληνας ζωγράφος των εφοπλιστών, ο  Κωνσταντίνος Βολανάκης,Η αφιξη του Γεωργιου Καραϊσκακη στο Φαληρο είδε από κει ψηλά που βρίσκεται (είμαι σίγουρος πως το αστρονομικό ποσό φαινόταν από κει!),  ένα  έργο του, την περίφημη » Άφιξη του Γεωργίου Καραϊσκάκη στο Φάληρο«, να πουλιέται σχεδόν 2 εκατομμύρια ευρώ!

[επι τη ευκαιρία σπέυδω να ενημερώσω τους φερέλπιδες επενδυτές πως τα  έργα των ζωγράφων της λεγόμενης Σχολής του Μονάχου, θεωρούνται ευκαιρία πρώτης γραμμής. Ας πούμε είναι κάτι σαν τα «περιφερειακά χαρτιά»  του χρηματιστηρίου ένα πράμα, το ράλι τώρα ξεκινά, ενώ τα μπλου τσιπς των Μπέικον, Φρόυντ, Πόλοκ, κ.α. αδυνατούν να πείσουν τους θεσμικόυς. Συνεπώς το ιστολόγιο τούτο συνιστα: άυξηση θέσεων βαθμηδόν !]

Τώρα γιατί οι εφοπλιστές σφάζονται στην ποδιά του Βολανάκη δεν ξέρω να σας πω (προσωπικά δεν είμαι εφοπλιστής, χώρια που εκτιμώ τον Ιωάννη Αλταμούρα εξίσου με το Βολανάκη -χμ, λες να φταει αυτό που δεν έχω όχι πλοίο, αλλά ούτε καν  μπρατσάκια θαλασσης;…). Ξέρω όμως πως όταν το χρηματιστήριο της Τέχνης δε χαμηλώνει, κάτι δεν πάει καλά…

Υ.Γ. Από την άλλη τι ξέρω γω; Εμένα -το είπα- μου αρέσει κι ο Αλταμούρας….

(σσσσς,  μ΄ αρέσει κι ο Αιμίλιος Προσαλέντης με τις υδατογραφίες του! Αχ, τι να φταιει, τι να φταιει που δεν έκανα λεφτά….)

Read Full Post »

Older Posts »