Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ’

Παραμονή της Εργατικής Πρωτομαγιάς και ένα μήνα πριν συμπληρωθούν τα 70 χρόνια από την ηρωική πράξη να κατεβάσουν, μαζί με το σύντροφό του Μανώλη Γλέζο, τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη, ήταν μοιραίο να φύγει από κοντά μας ο αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης Λάκης Σάντας. Σαν ελάχιστο φόρο τιμής, παραθέτουμε  αποσπάσματα από τη συνέντευξη του έδωσε στο Στέλιο Κούλογλου (TVXS).

Μια μέρα που ήμαστε πάλι όλοι μαζί εκεί επάνω στο Ζάππειο και μιλούσαμε, ήταν λιακάδα, η μάχη της Κρήτης εξελισσόταν και κοιτάζαμε προς την Ακρόπολη και βλέπαμε αυτή την τεράστια πολεμική σημαία επάνω στην Ακρόπολη. Σε μια στιγμή ο Μανόλης ο οποίος ήταν στραμμένος προς την Ακρόπολη μου λέει: «Λάκη κοίταξε εκεί επάνω, κοίταξε να δεις τι γίνεται εκεί πάνω».

Κοιτάω λοιπόν, βλέπω τη σημαία. Εν τω μεταξύ είχαμε συζητήσει ιδιαίτερα με το Μανόλη με τον οποίο ήμαστε πιο συνδεδεμένοι, είχαμε συζητήσει ότι κάτι πρέπει να κάνουμε. Αλλά τι να κάνουμε; Το να πειράξουμε έναν Γερμανό στρατιώτη να του αρπάξουμε το πιστόλι κτλ. θα μας σκοτώνανε επί τόπου και θα ήταν ένα απλό συμβάν, δηλαδή με το να χτυπήσουμε έναν Γερμανό στρατιώτη δεν έβγαινε τίποτα, δεν είχε σημασία συμβολική που να πειράξει τους Γερμανούς, εμείς θέλαμε να κάνουμε κάτι που να πειράξει τους Γερμανούς, κάτι που είχε σχέση με ιδεαλισμό.

Και μόλις μου είπε ο Μανόλης και γύρισα και κοίταξα, όπως ήταν έτσι με τον ήλιο επάνω και είδα τη σβάστιγγα διότι είχε αέρα και κυμάτιζε η σημαία τους, η οποία ήταν μια τεράστια σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό και πάνω αριστερά είχε τον γοτθικό στρατό του Κάιζερ, του Α Παγκοσμίου Πολέμου, του λέω «ναι, έχεις δίκιο, αυτό είναι, αυτό πρέπει να τους κάνουμε εάν μπορούμε».

(περισσότερα…)

Advertisements

Read Full Post »

Η Πρωτομαγιά, ως εργατική γιορτή, καθιερώθηκε στις 20 Ιουλίου 1889, κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς (Σοσιαλιστικής Διεθνούς) στο Παρίσι, σε ανάμνηση του ξεσηκωμού των εργατών του Σικάγου την 1η Μαΐου 1886, που διεκδικούσαν το οκτάωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Κατέληξε σε αιματοχυσία λίγες μέρες αργότερα, με την επέμβαση της αστυνομίας και των μπράβων της εργοδοσίας (περισσότερα στο sansimera.gr).

 

 

Αντί των συνηθισμένων κοινοτοπιών, παραθέτω ένα πραγματικά αξιόλογο κείμενο του καλού συναδέρφου Βασίλη για τη ματωμένη Πρωτομαγιά του Σικάγο, με τη σύμφωνη γνώμη του και τη δική μου επιδοκιμασία.

 

1 Μάη 1886, Σικάγο

Στα δάση γύρω από την λίμνη Μίτσιγκαν, οι ξυλοκόποι της εταιρείας υλοτομίας Μακ Κόρμικ δουλεύουν δεκαέξι ώρες την ημέρα. Στα εργοστάσια του Σικάγο, το οκτάωρο δεν είναι κατάκτηση αλλά παραχώρηση σε μια ειδική μόνο κατηγορία εργαζομένων. Στα παιδιά κάτω των δώδεκα χρόνων. Όμως όλα αυτά πρόκειται να αλλάξουν από σήμερα αναγελούν οι «Ιππότες της Εργασίας» και η Διεθνής Οργάνωση Εργαζομένων.

Σήμερα, 1η Μαΐου, στο Σικάγο, την Βοστόνη, την Νέα Υόρκη και το Πίτσμπεργκ οι απεργοί γεμίζουν τους δρόμους, για να πάψει το οκτάωρο να είναι μια παραχώρηση. Αυτές οι πορείες και οι συγκεντρώσεις χιλιάδων, τους ενώνουν όλους. Γυναίκες που διαδηλώνουν πριν από τις σουφραζέτες. Μετανάστες και ντόπιοι, νέοι και γέροι, ξυλοκόποι και εργάτες των σιδηροδρόμων, αναξιοπαθείς μεταξύ ταλαιπωρημένων.

Για τρεις μέρες κρατούν οι ειρηνικές συγκεντρώσεις. Όμως η αστυνομία αισθάνεται άβολα με τόσο κόσμο στους δρόμους και ο Σύλλογος Εμπόρων του Σικάγο έχει δωρίσει στην εθνοφρουρά ένα πολυβόλο αξίας 2000 δολαρίων για κάθε ενδεχόμενο. Η απεργία των ξυλοκόπων κρατά για μήνες. Και ο λοχαγός Μπόνφιλντ της αστυνομίας του Σικάγο έχει εκνευριστεί με τις φωνές τους και αποφασίζει να σωπάσει δύο από αυτούς με τις σφαίρες των αντρών του.

(περισσότερα…)

Read Full Post »