Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ’

Δεν συνηθίζω να κάνω «προσωπικές» αναρτήσεις. Πάντοτε έβλεπα το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σαν χρήσιμα εργαλεία για να γνωρίσεις καινούρια πράγματα, να μάθεις, να ανταλλάξεις απόψεις και ιδέες με άλλους ανθρώπους. Δεν εξοικειώθηκα ποτέ με την χρήση των μέσων αυτών, ιδιαίτερα των blogs, ως ψηφιακών ανοιχτών ημερολογίων, εξέλιξη του «αγαπητό μου ημερολόγιο» που κάποιοι – κυρίως κάποιες – από μας πρόλαβαν να γνωρίσουν στα εφηβικά τους χρόνια. Δεν κατακρίνω τη χρήση των μέσων με τέτοιο σκοπό, ωστόσο θεωρώ ότι δεν ταιριάζει με τη δική μου ιδιοσυγκρασία. Γι’ αυτό, η δική μου συμβολή σ’ αυτό το ιστολόγιο, που ξεκίνησε ως τριμερές και αργότερα έγινε ουσιαστικά ατομικό, ήταν κυρίως με αφιερώματα σε πρόσωπα και γεγονότα, κατάθεση και σχολιασμό πολιτικών απόψεων και κάποιες ερασιτεχνικές συγγραφικές απόπειρες. Κατ’ εξαίρεση σήμερα, και ίσως για τελευταία φορά, η αφορμή είναι κάτι προσωπικό.

Πριν λίγες ώρες πληροφορήθηκα ότι πέτυχα στις εξετάσεις για το δίπλωμα C2 των ισπανικών, παλιότερα Superior και αντίστοιχο του αγγλικού Proficiency. Το ανώτερο δίπλωμα ισπανικών ως ξένη γλώσσα, που μεταξύ άλλων δίνει επάρκεια διδασκαλίας της ισπανικής γλώσσας στην Ελλάδα (εκτός δημοσίου τομέα), στην Ευρωπαϊκή Ένωση και υποθέτω και στις περισσότερες χώρες του κόσμου.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Στις 3 Φεβρουαρίου συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από την ημέρα που ο πρόεδρος Τζον Φ. Κένεντι υπέγραψε το διάταγμα 3447, που επισημοποίησε τον οικονομικό, εμπορικό και χρηματοπιστωτικό αποκλεισμό κατά της Κούβας, μια πολιτική που παραμένει αποτυχημένη μετά από 50 χρόνια.

Η άμεση απάντηση του λαού της Κούβας, την επόμενη μόλις μέρα της ανακοίνωσης του εχθρικού μέτρου ήταν η συγκέντρωση περισσότερου από ενός εκατομμυρίου λαού με την ευκαιρία της 2ης Διακήρυξης της Αβάνας, όπου χαιρετίστηκε η Επανάσταση και καταδικάστηκε κατηγορηματικά ο γιάνκικος ιμπεριαλισμός.

Η πρόφαση ήταν η απαλλοτρίωση περουσιακών στοιχείων και η εθνικοποίηση αμερικανικών εταιριών από την επαναστατική κυβέρνηση της Κούβας, αλλά η πραγματική αιτία ήταν η τιμωρία της Επανάστασης που θριάμβευσε την 1η Ιανουαρίου 1959. Το διάταγμα 3447 ήρθε σαν επιστέγασμα προηγούμενων πράξεων εχθρότητας, όπως η μονομερής διακοπή των διπλωματικών σχέσεων τον Ιανουάριο του 1961, η επίθεση στον Κόλπο των Χοίρων τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς και η «αποβολή» της Κούβας από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών τον Ιανουάριο της επόμενης.

9 κυβερνήσεις των ΗΠΑ, τόσο ρεπουμπλικανικές όσο και δημοκρατικές, διατήρησαν το άδικο αυτό μέτρο, που υπολογίζεται ότι έχει κοστίσει 975 δις δολλάρια στην κουβανική οικονομία κατά τη διάρκεια μισού αιώνα. Οι ΗΠΑ επιμένουν να αποκαλούν «εμπάργκο» αυτή την πολιτική και να την υποβαθμίζουν ως πρόβλημα διμερών σχέσεων, παρά την σταθερή καταδίκη του ΟΗΕ από το 1992. Σαν να μην έφτανε αυτό, το 1992 (νόμος Τοριτσέλι επί προεδρίας Τζ. Μπους πατρός) και το 1996 (νόμος Χελμς-Μπάρτον επί προεδρίας Μπιλ Κλιντον) ενίσχυσαν τον αποκλεισμό, απαγορεύοντας σε θυγατρικές αμερικανικών εταιριών να εμπορεύονται με την Κούβα και επιβάλοντας κυρώσεις ακόμα και σε εταιρίες τρίτων χωρών για τον ίδιο λόγο!

Στο μεταξύ, ο ηγέτης της Κουβανικής Επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο, παρουσίασε στην Αβάνα το νέο δίτομο βιβλίο του Fidel Castro Ruz: Guerrillero del tiempo (Φιντέλ Κάστρο Ρους: Αντάρτης του χρόνου), το οποίο αποτελεί επιλογή υλικού από τις συνεντεύξεις του στην συγγραφέα και δημοσιογράφο Κατιούσκα Μπλάνκο. Σε σχεδόν 1000 σελίδες καταγράφονται αναμνήσεις και εμπειρίες του κομαντάντε από τα παιδικά του χρόνια μέχρι τον Δεκέμβρη του 1958, τις παραμονές του θριάμβου της Επανάστασης. Στην εκδήλωσε που διήρκεσε 6 ώρες, ο Φιντέλ εμφανώς συγκινημένος μίλησε για το βιβλίο αλλά και θέματα επικαιρότητας, μπροστά σε ένα ενθουσιώδες κοινό στο οποίο συμπεριλαμβάνονταν παλιοί συμπολεμιστές του από την Μονκάδα και τη Σιέρρα Μαέστρα καθώς και μέλη των οικογενιών των Πέντε Κουβανών πατριωτών που κρατούνται στις ΗΠΑ.

Αρχικές δημοσιεύσεις: Sierra Maestra

Read Full Post »

Στις 28 Οκτώβρη 1959 εξαφανίστηκε ο κομαντάντε Camilo Cienfuegos Gorriarán, εκ των πρωτεργατών της Κουβανικής Επανάστασης, κατά τη διάρκεια πτήσης από το Καμαγκουέι προς την Αβάνα. Μετά από άκαρπες προσπάθειες πολλών ημερών για την ανέρευση των συντριμιών του μικρού αεροσκάφους Τσέσνα, ο Καμίλο κατατάχθηκε οριστικά στο πάνθεο των μαρτύρων της Επανάστασης. Ήταν μόλις 27 ετών.

Γόνος οικογένειας εξορίστων του Ισπανικού Εμφυλίου, είχε από νωρίς πολιτική δραστηριότητα, αν και δεν εντάχθηκε σε κάποιο κόμμα όπως ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδερφός του Οσμάνι. Δεν κατάφερε να σπουδάσει Καλές Τέχνες όπως επιθυμούσε, εξαιτίας της ανάγκης να εργαστεί από πολύ μικρός. Τραυματίστηκε σε συμπλοκή φοιτητών με τις δυνάμεις καταστολής του δικτάτορα Μπατίστα το 1955 και για να διαφύγει τη σύλληψη αναγκάστηκε να διαφύγει πρώτα στις Ηνωμένες Πολιτείες και μετά στο Μεξικό. Εκεί γνωρίστηκε με τον Φιντέλ Κάστρο και άλλους Κουβανούς επαναστάτες και έγινε μέλος του Κινήματος της 26ης Ιούλη. Ήταν ένας από τους 82 άνδρες του Γκράνμα που αποβιβάστηκαν στις ΝΔ ακτές της Κούβας προς το τέλος του 1956 για να ξεκινήσουν το αντάρτικο της Σιέρα Μαέστρα. Σύντομα λόγω της ανδρείας του προήχθη σε διοικητή (κομαντάντε) του αντάρτικου στρατού και στις 2 Γενάρη του 1959 ήταν ο επικεφαλής των πρώτων μπαρμπούδος που μπήκαν θριαμβευτές στην Αβάνα, αφού είχαν καταλάβει το ισχυρό φρούριο Κολούμπια στα περίχωρα της πρωτεύουσας.

Ο Καμίλο σε αντίθεση με τον Φιντέλ και τον Τσε ήταν περισσότερο άνθρωπος του λαού παρά διανοούμενος. Αυτοδίδακτος ουσιαστικά, εύθυμος τύπος, πιστός φίλος και ανυπέρβλητος σε θάρρος και αυτοθυσία στη μάχη, έγινε δικαιωματικά το Νο. 3 της Κουβανικής Επανάστασης, μετά το Φιντέλ και τον Τσε.  Στον απλό λαό ειδικά, ήταν το ίδιο αν όχι περισσότερο αγαπητός συγκριτικά με τους δύο ημίθεους και σίγουρα πιο προσιτός. Το όνομά του άλλωστε σημαίνει «εκατό φωτιές»:

Ο Καμίλο ήταν ο σύντροφος εκατό μαχών, ο άνθρωπος της εμπιστοσύνης του Φιντέλ στις δύσκολες στιγμές του πολέμου και ο μαχητής που με αυταπάρνηση έκανε πάντα την αυτοθυσία εργαλείο για να ατσαλώνει το χαρακτήρα του και να σφυρηλατεί το ίδιο και στους στρατιώτες του[…] Ο Καμίλο, ο άνθρωπος της εμπροσθοφυλακής, ολοκληρωμένος πολεμιστής που επιβλήθηκε σ’ αυτόν τον πόλεμο με τον δικό του τρόπο.

Ερνέστο Τσε Γκεβάρα


(περισσότερα…)

Read Full Post »

Το «Τερέζα» είναι πλέον πιο γνωστό σαν το μέρος όπου ο Φιντέλ Κάστρο πήγε κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στα Ηνωμένα Έθνη, και κατάφερε ένα ψυχολογικό χτύπημα κατά του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ που τον περιόρισε στο Μανχάταν, χωρίς να φανταστεί ότι θα έμενε στο προάστιο του Χάρλεμ και θα έκανε τέτοια εντύπωση ανάμεσα στους μαύρους.

Malcolm X (1964)

Πάντα θυμάμαι τη συνάντησή μου με τον Malcolm X στο ξενοδοχείο Theresa, γιατί ήταν αυτός που μας υποστήριξε και το έκανε δυνατό να μείνουμε εκεί. Αντιμετωπίζαμε δύο εναλλακτικές. Μια ήταν οι κήποι των Ηνωμένων Εθνών – όταν το ανέφερα αυτό στον Γεν. Γραμματέα, τρομοκρατήθηκε από τη σκέψη μιας αντιπροσωπίας σε σκηνές εκεί. Αλλά όταν δεχτήκαμε την προσφορά του Malcolm X – ο οποίος είχε μιλήσει με έναν από τους συντρόφους μας – είπα, «Να το μέρος, το ξενοδοχείο Theresa». Και εκεί πήγαμε. Έτσι έχω μια προσωπική ανάμνηση πολύ στενά συνδεδεμένη με αυτόν.

Fidel Castro (1990)

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Με την ευκαιρία των 84ων γενεθλίων του ιστορικού ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο Ρους, Κουβανοί καλλιτέχνες του αφιέρωσαν ένα ποίημα καθώς και το παρακάτω βίντεο (από Cubadebate).

Πολλά δίκια για να υπερασπίσουμε

Υπάρχουν, το λέω εγώ
Πολλά δίκια για να υπερασπίσουμε
Δύσκολος είναι ο δρόμος αλλά εγώ συνεχίζω σ’ αυτόν.

Είναι πάνω από πενήντα
Τα χρόνια που έχουμε
Την τύχη να ζούμε
Χωρίς να είμαστε αντικείμενα προς πώληση.
Αποτέλεσμα που υποστηρίζει
Την πορεία που έχουμε πάρει
Που ήταν ο δρόμος ο χαραγμένος
Από τη Μονκάδα στη Σιέρρα
Χωρίς να σταματήσουμε να είμαστε επί ποδός πολέμου
Υπηρετώντας τον τόπο μας.

Υπάρχουν, το λέω εγώ
Πολλά δίκια για να υπερασπίσουμε
Δύσκολος είναι ο δρόμος αλλά εγώ συνεχίζω σ’ αυτόν.

Ήταν πολλά τα όνειρα
Που προσπάθησαν να σου τσακίσουν
Αλλά ήξερες να ανασηκωθείς
Με τη δύναμη της πίστης και της δέσμευσης.
Και παρόλο που ο Βόρειος
Έχει εξαπολύσει τα βέλη του
Και μέχρι έχει φανταστεί γιορτές
Προετοιμάζοντας την πτώση σου
Σήμερα χωρίς να φοβάσαι να πληγωθείς
Ζεις με τις μπότες στα πόδια.
Υπάρχουν, το λέω εγώ
Πολλά δίκια για να υπερασπίσουμε
Δύσκολος είναι ο δρόμος αλλά εγώ συνεχίζω σ’ αυτόν.


Δείτε ακόμα:
Το περσινό μας αφιέρωμα (83α γενέθλια του κομαντάντε)
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες: «Ο Φιντέλ που εγώ γνωρίζω»
Día de la Rebeldía Nacional
Η Ιστορία θα με δικαιώσει

Read Full Post »


Για πιο εκτενή αναφορά στην ιστορία και το συμβολισμό του Κινήματος της 26ης Ιούλη παραπέμπουμε στα περσινά αφιερώματα του υποφαινόμενου (Η Ιστορία θα με δικαιώσει) και του ερμανίτο  (Movimiento 26 De Julio και Η αυγή της επανάστασης).

Ο Ύμνος του Movimiento 26 de Julio

Σε νέα του δημόσια εμφάνιση το Σάββατο, ο ηγέτης της Κουβανικής Επανάστασης Φιντέλ Κάστρο Ρους, φορώντας το γνώριμο χακί χιτώνιο, παρέστη σε εκδήλωση μνήμης των πεσόντων μαχητών της 26ης Ιούλη,  στο Μαυσωλείο των Μαρτύρων στην πόλη Αρτεμίσα, δυτικά της Αβάνας. Συνοδευόμενος από τους κομαντάντε Ραμίρο Βαλντές και Γκιγιέρμο Γκαρσία, βετεράνους πολεμιστές και άλλες προσωπικότητες. Αφού μοιράστηκε με το κοινό αναμνήσεις του από τις προετοιμασίες της επίθεσης στα στρατόπεδα Μονκάδα και Μπαγιάμο πριν 57 χρόνια και εκθείασε τον ηρωισμό των μαχητών από την Αρτεμίσα, διάβασε μήνυμά του προς τους συντρόφους μαχητές της Κουβανικής Επανάστασης από την περιοχή και όλη την Κούβα (από Cubadebate).

(περισσότερα…)

Read Full Post »

 

27 Φεβρουαρίου 1989. Η Βενεζουέλα έχει γονατίσει από τη φτώχεια, την ανεργία και τα δάνεια της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Χιλιάδες λαού ξεχύνονται στους δρόμους του Καράκας για να διαμαρτυρηθούν για την εξαθλίωση στην οποία έχει βυθιστεί η χώρα από τα νεοφιλελεύθερα πειράματα της – σοσιαλδημοκρατικής – κυβέρνησης του Κάρλος Άντρες Πέρες, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές υποσχόμενος ακριβώς τα αντίθετα από τα οποία “κατάφερε”.

 Η αστυνομία και ο στρατός θα επέμβουν με βαρύτατο απολογισμό: 300 νεκρούς σύμφωνα με τις αρχές και 3.000 σύμφωνα με την αντιπολίτευση. 10 χρόνια μετά, η Μπολιβαριανή Επανάσταση του Ούγκο Τσάβες Φρίας θα ξαναβάλει τη χώρα στο δρόμο της λαϊκής κυριαρχίας, της ευημερίας και της αξιοπρέπειας (βλ. και παλιότερη ανάρτηση σχετικά με το Μπολίβαρ και τον Τσάβες).

Τα γεγονότα του Καράκας έμειναν στην ιστορία ως Καρακάσο. Η κατάληξη –άσο παραπέμπει σε βίαιες ταραχές σε μια πόλη. 41 χρόνια πριν το Καρακάσο έλαβε χώρα το Μπογκοτάσο (9 Απρίλη 1948). Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου δολοφονείται ο προοδευτικός υποψήφιος Χόρχε Ελιέσερ Γκαϊτάν. Θα ακολουθήσει ένα πρωτοφανές κύμα βιαιότητας και τρομοκρατίας (La Violencia) που θα συνεχιστεί, με μικρά διαλείμματα, ως τις μέρες μας. Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, φοιτητής φιλολογίας τότε, είναι αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων και θα τα καταγράψει εκπληκτικά πολλά χρόνια αργότερα στην αυτοβιογραφία του, Ζω για να τη διηγούμαι.

«Υπάρχουν αυτοί που επιβεβαιώνουν ότι ήταν η αρχή της βίας που μέχρι τις μέρες μας υφίσταται στην Κολομβία»

  (περισσότερα…)

Read Full Post »

Older Posts »