Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘ΧΙΟΥΜΟΡ’

Κατέβηκα στο μηχανοστάσιο της πισίνας να κάνω σέρβις ρουτίνας.

.


Κακό πράγμα η ρουτίνα όταν το μυαλό είναι αλλού,
κακό και το μυαλό να είναι αλλού όταν έχει ρουτίνα.
.
Κι ανοιγω βανες
……………………. και κλείνω βανες
……………………………………………..και σηκώνω διακόπτες
……………………………………………………………………………..και κλείνω αντλίες
και αρχίζουν να τρέχουνε νερά, πολλά νερά
[ κλείνω και αυτή τη βάνα, χμ… καλά…],
η πισίνα βρέθηκε αυτομάτως στο υπόγειο!
.
Έτρεχαν νερά, αλλά όχι στα φρεάτια, νερά να δουν τα μάτια σου,
κι όχι στα φρεάτια, Ποσειδώνα μου,
[τώρα πια δεν κλείνω βάνες, μου αρκεί που κλείνω τα μάτια μου]
νερά!
συντριβάνια από το υπερβολικο πρεσάρισμα κάποιας βάνας
ή κάποιας βάνας που δεν μου αντιστάθηκε ενώ θα έπρεπε
[να μου αντιστέκεστε, θέλω και γω το ζόρισμα μου επιτέλους].
νερά, που λες…
«Είπατε [τω υδραυλικώ], χαμαί πέσε [συκοφάγος],  ου παγάν λαλέουσαν, απέσβετο και λάλον ύδωρ» ! [πλατσούριζαν οι σκέψεις]
Νερό παντού
…………………και η πισινα πια στο υπόγειο
…………………………………………………………..νερό να τρέχει κι ο ιδρώτας
και πώς να κατεβάσεις τους πελάτες στο υπόγειο;
-σαφως πιο ευκολή λύση από το να ανεβάσεις την πισίνα από το υπόγειο πια-
.
Είπατε τω υδραυλικώ [στοπ! λάθος κλήση, πάμε πάλι….]
.
Φωνή-κραυγή του Μούνκ:

«Κυρ-αλέκο, έλα, πνιγομαι!«

.

Μηχανικός ο κυρ-Αλέκος,
καλός ανθρωπος,
είχε κάνει στα νιάτα του και ψαράς.
«Ερχομαι,
κρατήσου από τα μαλλιά σου όπως κάθε πνιγμένος,
κι έρχομαι
.
Κι ήλθε
………..και με εσωσε
…………………….κι έφυγαν τα νερά
…………………………………………ανεβηκε ξανά η πισίνα στο ισόγειο
…………………………………………………………………………….πήγε κι η καρδιά στη θέση της
μόνο το μυαλό δεν γυρισε…
α… κακό και το μυαλό όταν είναι αλλού…
.
.
.
υ.γ. ύστερα από τη λαχτάρα που πέρασα, πήρα την τάπα,
βούλωσα την πισίνα μου,
άνοιξα το ζεστό να τρέξει,
έριξα μέσα και το πλαστικό παπάκι μου
κι έμεινα έτσι περίπου [ε, πόση ώρα να ήταν; με βγάλαν όξω άρον άρον, ήθελαν το μπάνιο…. γμτ! να μην έχεις πισίνα της προκοπής επιτέλους!]

Read Full Post »

cf83ceaccf81cf89cf83ceb700501

Είσαι σίγουρος πως το κοιτάμε από τη σωστή πλευρά; 

Ναι. Υπάρχει κόλπο.  Πρώτα ψάχνεις να βρεις την υπογραφή. Μπαίνει πάντα είτε κάτω αριστερά, είτε κάτω δεξιά. 

Κι αν δεν υπογράψει;

Αποκλειεται, είναι ψωνάρα…

Και τι θέλει να πει;

Πού θες να ξέρω. Τεχνοκριτικός είμαι, όχι μέντιουμ!

 

 


 

 

 

 

Read Full Post »

Άναψε το καμινέτο να ψήσει τον πρωινό καφέ. Το τσιγάρο του έφτιαχνε δαχτυλίδια που ολοένα διαλύονταν στην ατμόσφαιρα της κουζίνας.

«Είσαι κοντά μου;» ρώτησε χωρίς να στρέψει πίσω.

«Είμαι σκιά σας, καπετάν Γεράσιμε» ακούστηκε μια μπάσα φωνή να λέει κι αμέσως ένιωσε μια καυτή ανάσα να χαϊδεύει τον ηλιοκαμένο σβέρκο του. Ρούφηξε με συγκρατημένο πάθος το τσιγάρο του κι η καύτρα του τσιτσίρισε ηδονικά. Στο μεταξύ ο καφές αργούσε να γίνει. Ούτε κοκκαλα να είχε. Μάλλον το γκαζάκι τελείωνε…

«Ποια διαδρομή θα ακολουθήσουμε σήμερα μέχρι το τρεχαντήρι;» ρώτησε ο καπετάνιος.

«Δεν έχω αποφασίσει ακόμη» απάντησε η σκιά. «Καλό θα ήταν να αιφνιδιάζω ακόμη κι εσάς.  Καταλαβαίνετε. Αυξημένα μέτρα ασφαλείας«. Ο καφές έδειχνε να κοιμάται στο μπακιρένιο μπρίκι, ενώ το τσιγάρο χάριζε τα τελευταία δαχτυλίδια του στην κουζίνα.

«Θα  πρότεινα πάντως να ακολουθήσουμε την ίδια διαδρομή με χτες. Τι λες;»

«Δε νομίζω πως θα ήταν συνετή κίνηση, καπετάν Γεράσιμε» αντήχησε η σκιά. «Η κανονικότητα ενός προγράμματος αυξάνει το δείκτη επικινδυνότητας και διευκολύνει το έργο ενδεχόμενης παρακολούθησης«.

«Έχεις δίκαιο» είπε σκεφτικά ο καπετάνιος. «Θα ήθελα όμως να περάσω από το καφεκοπτείο του Σπυράγγελου. Αυτός ο καφές που μου πούλησε είναι χάρτινος, διάλε έμπα μέσα του«!

«Αυτές οι μικρές σας συνήθειες, καπετάνιε… Μπορεί να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης. Ειδικά μάλιστα αν πρόκειται περί εθισμού«. Ο καφές παρέμενε εν υπνώσει στο μπρίκι. Μολονότι  ένα μικρό γουργουρητό μόλις που ακουγόταν στον πάτο, η επιφάνεια παρέμενε καφέ, ψυχρή  κι ακύμαντη.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

παγανα επι το εργον

κουκουλοφόροι του δωδεκαημέρου...

Τι;  Πού είναι η κρησάρα να την κρεμάσεις στην μπασιά του βλογ; Ανέβηκαν τα παγανά, καλέ! Αρχισε το δωδεκαήμερο. Ήγγικεν η ώρα!

Την κρησάρα, την κρησάρα!!

[Ήτο πλέον αργά, η κρησάρα είχε προκαλέσει κρίση…

Το καλικαντζαράκι που το παίζε δήθεν νοικοκύρης,  είχε ταυτιστεί με το ρόλο του.  12 μέρες απάνω, κι όμως, θα  τις σπαταλούσε σαν νοικοκύρης…

Με τα Φωτα, όταν πια θα ξαναγύρναγε κάτω, θα τον περιλαβένανε τα υπόλοιπα καλικαντζαράκια, να του αλλάξουνε τα φώτα…]

Οι ευχές μου,  στους φίλους και στις φίλες,  μέσα από τα ορνιθοσκαλίσματα μου ! 

Υ.Γ 1. Ο συκοφάγος θα είναι μαζί σας με το νέο έτος πάλι. Στο μεταξύ, σας αφήνει στα χέρια του Τσαλαπετεινού  και στα δόντια του Φλωρ Μανατζερ!  Οσοι  κι όσες (το φεμινισμό μου, μέσα…)  επιζήσετε, θα επιβεβαιώσετε το νιτσεϊκό : ό,τι δε με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό! Θα σας ξαναδώ πιο δυνατους και πιο δυνατές, λοιπόν, του χρόνου!  

Σας αγαπώ!  (είπε το καλικαντζαράκι που μιμήθηκε το συκοφάγο που μιμούνταν τη Μαρία Αλιφέρη…)


Read Full Post »

Older Posts »