Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘FIDEL CASTRO’

Οι Κουβανοί αποχαιρέτησαν χθες τον Τεόφιλο Στίβενσον, τον αθλητή σύμβολο, κάτοχο τριών ολυμπιακών μεταλλίων και νικητή σε 301 από τους 321 πυγμαχικούς αγώνες που συμμετείχε σε 20 χρόνια καριέρας. Ο θρυλικός Pirolo ήταν ακόμα μάχιμο μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας, εκλέχθηκε βουλευτής της Εθνοσυνέλευσης και μέχρι λίγο πριν πεθάνει στα 60 χρόνια του εργαζόταν στην Κουβανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας και στην επιτροπή φροντίδας παλαίμαχων αθλητών.

Ο κομαντάντε Φιντέλ Κάστρο τον αποχαιρέτησε με αυτά τα λόγια:

Μας έφυγε ο Στίβενσον. Το μάθαμε χθες μετά τις τέσσερις το απόγευμα. Κανένας άλλος πυγμάχος δεν έλαμψε τόσο στην ιστορία του αθλήματος. Θα μπορούσε να είχε κατακτήσει δύο ακόμα ολυμπιακούς τίτλους, αν δεν υπήρχαν καθήκοντα που οι διεθνιστικές αρχές επέβαλαν στην Επανάσταση. Κανένα χρηματικό ποσό δεν θα μπορούσε να δωροδοκήσει τον Στίβενσον.

Αιώνια δόξα στη μνήμη του!

Όπου ως «καθήκοντα» εννοεί το μποϊκοτάζ της Κούβας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Αντζελες (1984) και της Σεούλ (1988).  Παλιότερα είχε πει γι’ αυτόν, μετά την άρνησή του να συμμετάσχει σε αγώνα επίδειξης με τον επαγγελματία παγκόσμιο πρωταθλητή και μετέπειτα φίλο του Μωχάμετ Άλι, με έπαθλο ένα εκατομμύριο δολάρια, μένοντας πιστός στα ιδανικά του ερασιτεχνικού αθλητισμού:

‎Ο Τεόφιλο Στίβενσον αξίζει την αναγνώριση του κουβανικού λαού για την αξία του ως αθλητής, που πηγάζει από την πειθαρχία του, την τιμή του, την ηθική του. Πιστεύουμε ότι άφησε ένα παράδειγμα ακόμα πιο σημαντικό από αυτό, και αυτό είναι η στιγμή που του μίλησαν για την πιθανότητα να κερδίσει ένα εκατομμύριο δολάρια. Αυτός ο νέος, γιός ταπεινής οικογένειας και ενός ταπεινού εργάτη από τα ανατολικά, είπε ότι δεν θα άλλαζε τον λαό του για όλα τα δολάρια του κόσμου.

Ο ίδιος ο Άλι, έστειλε το παρακάτω συλληπητήριο μήνυμα μαθαίνοντας τον αιφνίδιο θάνατο του φίλου του:

Με λύπησε βαθιά σήμερα το πρωί η είδηση του θανάτου ενός από τους μεγάλους πρωταθλητές του μποξ, του Τεόφιλο Στίβενσον. Αν και ποτέ δεν αγωνίστηκε επαγγελματικά, το γεγονός ότι κατέκτησε τρία χρυσά ολυμπιακά μετάλια σε τρεις διαφορετικούς ολυμπιακούς αγώνες, εγγυάται ότι θα ήταν ένας σπουδαίος αντίπαλος για οποιονδήποτε εν ενεργεία πρωταθλητή βαρέων βαρών ή διεκδικητή στην καλύτερη στιγμή του. Πάντα θα θυμάμαι τη συνάντηση με τον μεγάλο Τεόφιλο στην γενέτειρά του την Κούβα. Ήταν ένας από τους μεγάλους αυτού του κόσμου, και ταυτόχρονα ήταν ένας άνθρωπος ζεστός και αξιαγάπητος. Τα συλληπητήρια στην οικογένεια και στους φίλους του. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη.

Αρχική ανάρτηση: Sierra Maestra
Advertisements

Read Full Post »

50 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από μια ιστορική φωτογραφία του Liborio Noval που απεικονίζει τον Φιντέλ με μπερέ. Με την ευκαιρία της επετείου εγκαινιάστηκε η έκθεση Haciendo Historia (Κάνοντας Ιστορία), με την πιο πάνω και άλλες ιστορικές φωτογραφίες του διακεκριμένου φωτογράφου στην γκαλερί Nelson Domínguez της Παλιάς Αβάνας.

Επίσης παρουσιάστηκε ένα ημερολόγιο του 2012 με κάποιες από τις πιο σημαντικές φωτογραφίες του Noval, ενός «συμβόλου της κουβανικής φωτογραφίας», σύμφωνα με την δημοσιογράφο Magda Resig που παρουσίασε την έκθεση.

Ο Noval, πλαισιομένος από φίλους, ήταν πανευτυχής και δήλωσε πως τα συγχαρητήρια κύρια αξίζουν στον Φιντέλ, γιατί «εξαιτίας του έχουμε Επανάσταση, εξαιτίας του είμαστε εδώ, εξαιτίας του υπάρχουν αυτές οι φωτογραφίες». Είπε ακόμα ότι την περίφημη φωτογραφία του Φιντέλ με μπερέ την τράβηξε στις 7 Δεκεμβρίου του 1961 στο Cacahual. Δεν συνειδητοποίησε την ιδιαιτερότητά της παρά αργότερα στο σπίτι του, όταν την εμφάνισε. Αν και λέει πως δεν έχει αγαπημένες φωτογραφίες, για τη συγκεκριμένη παραδέχεται ότι νιώθει μια ιδιαίτερη αγάπη.

«Τότε δεν ξέραμε ότι κάναμε Ιστορία, ήταν η Celia [Sanchez, ηγετική μορφή της Επανάστασης και συντρόφισσα του Φιντέλ μέχρι να πεθάνει πρόωρα από καρκίνο το 1980] που μας προειδοποιούσε ότι εξοπλίζαμε την οπτική μνήμη της Επαναστασης», διηγήθηκε μπροστά στις κάμερες. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Η Μις Αγκόλα, Leila Lopes, στέφθηκε Μις Υφήλιος 2011 διαγωνιζόμενη ανάμεσα σε 88 χώρες στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας. Δυστυχώς, η Σταρ Ελλάς Ηλιάννα Παπαγεωργίου παρόλο που τις προηγούμενες μέρες ήταν ψηλά στις δημοσκοπήσεις δεν κατάφερε να μπει ούτε καν στην 16αδα. Αντίθετα, η φετινή νικήτρια δεν ήταν φαβορί αφήνοντας εκτός δεκάδας τη Μις Ινδία, που πίστευαν πολλοί ότι θα έπαιρνε το φετινό στέμμα. Αρκετούς πόντους πήρε η Lopes όταν στην ερώτηση των κριτών για το αν θα άλλαζε την εξωτερική της εμφάνιση, εκείνη απάντησε πως δεν θα «πείραζε» τίποτα. Προσέθεσε δε ότι αγαπά τον εαυτό της και η εσωτερική ομορφιά φαίνεται στο πρόσωπό της (Relaxgr.blogspot.com).

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Οι εχθροί του λένε ότι ήταν ένας μονάρχης δίχως στέμμα, και πως δεν ξεχώριζε τη συμφωνία από την ομοφωνία. Σε αυτό οι εχθροί του έχουν δίκιο.

Οι εχθροί του λένε ότι, αν ο Ναπολέων διέθετε μια εφημερίδα όπως η Γκράνμα, κανένας Γάλλος δεν θα είχε πληροφορηθεί την πανωλεθρία στο Βατερλό. Σε αυτό οι εχθροί του έχουν δίκιο.

Οι εχθροί του λένε ότι πως άσκησε την εξουσία του μιλώντας πολύ και ακούοντας λίγο, γιατί είχε συνηθίσει περισσότερο στον ήχο της φωνής του παρά στις άλλες φωνές. Σε αυτό οι εχθροί του έχουν δίκιο.

Όμως οι εχθροί του δεν λένε πως, όταν έγινε η εισβολή στην Κούβα, δεν έβαλε το στήθος του μπροστά απλά και μόνο για να τον απαθανατίσει η ιστορία.

πως αντιμετώπισε όλους τους τυφώνες σαν να ήταν κι ο ίδιος ένας τυφώνας,

πως γλίτωσε από εξακόσιες τριάντα δολοφονικές απόπειρες,

πως με την αποφασιστικότητά του, που ήταν μεταδοτική, κατάφερε να κάνει την αποικία πατρίδα,

και πως δεν ήταν χάρη στα μάγια του Μαντίνγκα ή στο θαύμα του Θεού, που αυτή η νέα πατρίδα κατάφερε να επιβιώσει μετά από δέκα προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών, έτοιμους πάντα να ορμήσουν με μαχαίρι και πιρούνι να τη φάνε.

Οι εχθροί του επίσης δεν λένε ότι η Κούβα είναι μια παράξενη χώρα, γιατί δεν παίρνει μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Υποτέλειας.

Ούτε λένε πως η επανάσταση, τιμωρημένη απ’ όλες τις μεριές, είναι αυτό που κατάφερε να γίνει, όχι εκείνο που ήθελε να γίνει. Δεν λένε πως κατά ένα μεγάλο βαθμό, το τείχος ανάμεσα σ’ εκείνο που ποθούσε και στην πραγματικότητα ψήλωνε εξαιτίας του εμπάργκο που της είχε επιβάλει η αυτοκρατορία, η οποία δεν άφηνε να αναπτυχθεί μια δημοκρατία κουβανέζικης ιδιαιτερότητας, αλλά υποχρέωσε την κοινωνία να στρατευτεί, δίνοντας στη γραφειοκρατία, που για κάθε λύση έχει και ένα πρόβλημα, το άλλοθι που χρειάζεται για να δικαιολογείται και να διαιωνίζεται.

Ούτε λένε πως παρά τα προβλήματα, παρά τις επιθέσεις από τα έξω και τις αυθαιρεσίες εκ των έσω, αυτό το βασανισμένο νησί που επιμένει να είναι χαρούμενο κατάφερε να είναι η λιγότερη άδικη λατινοαμερικάνικη κοινωνία.

Ούτε λένε οι εχθροί του πως κάτι τέτοιο επιτεύχθηκε χάρη στην αυτοθυσία του λαού της Κούβας, αλλά και στην ισχυρογνωμοσύνη και τα αναχρονιστικά ιδεώδη ενός ιππότη που πολεμούσε πάντα στο πλευρό των αδικημένων, όπως εκείνου του άλλου ιππότη, στα μέρη της Καστίλης.

Εντουάρντο Γκαλέανο, Καθρέφτες

Αρχική Ανάρτηση: Sierra Maestra

Read Full Post »

Στα πλαίσια των επετειακών αναρτήσεων για τα 50 χρόνια της απόκρουσης της απόβασης στον Κόλπο των Χοίρων, την πρώτη ήττα του ιμπεριαλισμού στην Αμερική, όπως υπερηφανεύονται οι Κουβανοί, ακολουθεί ένα σεμνό αφιέρωμα σε έναν από τους αφανείς ήρωες αυτής της εποποιίας.

 Ο 25χρονος Eduardo García Delgado, από το Σιενφουέγος, είναι ανάμεσα στα πρώτα θύματα των αεροπορικών βομβαρδισμών της 15ης Απριλίου. Παιδί φτωχής οικογένειας ναυτικών, θα αναζητήσει εργασία στην πρωτεύουσα, ενώ παράλληλα θα φοιτήσει σε σχολείο για ενηλίκους. Αμέσως μετά το θρίαμβο της Επανάστασης (1959) θα καταταγεί στην λαϊκή πολιτοφυλακή (milicia) και επιπλέον ως εθελοντής δάσκαλος στην μεγάλη Εκστρατεία κατά του Αναλφαβητισμού.

 Ο Γκαρσία υπηρετεί ως πυροβολητής μαζί με το σύντροφό του Carlos Laplace, στο αεροδρόμιο της πόλης Ciudad Libertad, έναν από τους τρεις στόχους των αεροπορικών επιθέσεων. Ενώ τρέχει να πάρει θέση στο αντιαεροπορικό όπλο, τραυματίζεται θανάσιμα στο λαιμό και το χέρι. Προλαβαίνει να γράψει μια λέξη με πέντε γράμματα στον τοίχο, με το ίδιο του το αίμα: FIDEL. Μια ακόμα βόμβα που θα πέσει αμέσως μετά θα τον αποτελειώσει και θα καταστρέψει τα βιβλία και το ημερολόγιό του.

Συγκλονισμένος, ο εθνικός ποιητής της Κούβας, Nicolás Guillén, θα αφιερώσει το παρακάτω ποίημα στον ηρωικό μαχητή, μετά τη νίκη που επιτεύχθηκε σε λιγότερο από 72 ώρες.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Το «Τερέζα» είναι πλέον πιο γνωστό σαν το μέρος όπου ο Φιντέλ Κάστρο πήγε κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στα Ηνωμένα Έθνη, και κατάφερε ένα ψυχολογικό χτύπημα κατά του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ που τον περιόρισε στο Μανχάταν, χωρίς να φανταστεί ότι θα έμενε στο προάστιο του Χάρλεμ και θα έκανε τέτοια εντύπωση ανάμεσα στους μαύρους.

Malcolm X (1964)

Πάντα θυμάμαι τη συνάντησή μου με τον Malcolm X στο ξενοδοχείο Theresa, γιατί ήταν αυτός που μας υποστήριξε και το έκανε δυνατό να μείνουμε εκεί. Αντιμετωπίζαμε δύο εναλλακτικές. Μια ήταν οι κήποι των Ηνωμένων Εθνών – όταν το ανέφερα αυτό στον Γεν. Γραμματέα, τρομοκρατήθηκε από τη σκέψη μιας αντιπροσωπίας σε σκηνές εκεί. Αλλά όταν δεχτήκαμε την προσφορά του Malcolm X – ο οποίος είχε μιλήσει με έναν από τους συντρόφους μας – είπα, «Να το μέρος, το ξενοδοχείο Theresa». Και εκεί πήγαμε. Έτσι έχω μια προσωπική ανάμνηση πολύ στενά συνδεδεμένη με αυτόν.

Fidel Castro (1990)

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Με την ευκαιρία των 84ων γενεθλίων του ιστορικού ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης, Φιντέλ Κάστρο Ρους, Κουβανοί καλλιτέχνες του αφιέρωσαν ένα ποίημα καθώς και το παρακάτω βίντεο (από Cubadebate).

Πολλά δίκια για να υπερασπίσουμε

Υπάρχουν, το λέω εγώ
Πολλά δίκια για να υπερασπίσουμε
Δύσκολος είναι ο δρόμος αλλά εγώ συνεχίζω σ’ αυτόν.

Είναι πάνω από πενήντα
Τα χρόνια που έχουμε
Την τύχη να ζούμε
Χωρίς να είμαστε αντικείμενα προς πώληση.
Αποτέλεσμα που υποστηρίζει
Την πορεία που έχουμε πάρει
Που ήταν ο δρόμος ο χαραγμένος
Από τη Μονκάδα στη Σιέρρα
Χωρίς να σταματήσουμε να είμαστε επί ποδός πολέμου
Υπηρετώντας τον τόπο μας.

Υπάρχουν, το λέω εγώ
Πολλά δίκια για να υπερασπίσουμε
Δύσκολος είναι ο δρόμος αλλά εγώ συνεχίζω σ’ αυτόν.

Ήταν πολλά τα όνειρα
Που προσπάθησαν να σου τσακίσουν
Αλλά ήξερες να ανασηκωθείς
Με τη δύναμη της πίστης και της δέσμευσης.
Και παρόλο που ο Βόρειος
Έχει εξαπολύσει τα βέλη του
Και μέχρι έχει φανταστεί γιορτές
Προετοιμάζοντας την πτώση σου
Σήμερα χωρίς να φοβάσαι να πληγωθείς
Ζεις με τις μπότες στα πόδια.
Υπάρχουν, το λέω εγώ
Πολλά δίκια για να υπερασπίσουμε
Δύσκολος είναι ο δρόμος αλλά εγώ συνεχίζω σ’ αυτόν.


Δείτε ακόμα:
Το περσινό μας αφιέρωμα (83α γενέθλια του κομαντάντε)
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες: «Ο Φιντέλ που εγώ γνωρίζω»
Día de la Rebeldía Nacional
Η Ιστορία θα με δικαιώσει

Read Full Post »

Older Posts »