Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Μαρτίου 2009

cf83ceaccf81cf89cf83ceb700501

Είσαι σίγουρος πως το κοιτάμε από τη σωστή πλευρά; 

Ναι. Υπάρχει κόλπο.  Πρώτα ψάχνεις να βρεις την υπογραφή. Μπαίνει πάντα είτε κάτω αριστερά, είτε κάτω δεξιά. 

Κι αν δεν υπογράψει;

Αποκλειεται, είναι ψωνάρα…

Και τι θέλει να πει;

Πού θες να ξέρω. Τεχνοκριτικός είμαι, όχι μέντιουμ!

 

 


 

 

 

 

Advertisements

Read Full Post »

 

Το ασανσέρ σταμάτησε στον τρίτο όροφο. Λίγο πριν ανοίξει την πόρτα φρόντισε να απενεργοποιήσει το κινητό του. Έστριψε στο διάδρομο δεξιά και ξεκλείδωσε την δεύτερη εξώπορτα που βρήκε οσο πιο αθόρυβα μπορούσε. Όλα στο σπίτι, ακόμη και τα έπιπλα,  του φάνηκαν πως βρίσκονταν σε ένα βαθύ υπνο, σαν να είχαν αποτραβηχτεί πίσω από μια κουρτίνα. Ψαχούλεψε τον διακόπτη στον τοίχο και άναψε το κίτρινο φως του χωλ. Κρέμασε το παλτό του κι άφησε κάτω το σακίδιο του δίπλα στην πόρτα. Συνηθισμένες κινήσεις, σχεδόν τελετουργικές.  Άρχισε να ξεντύνεται ήσυχα  και κατόπιν άφησε τα ρούχα του προσεχτικά στο μπράτσο μιας πολυθρόνας. Προχώρησε προς τη μοναδική κρεβατοκάμαρα του σπιτιου.  Η πόρτα ως συνήθως ήταν ανοιχτή για να μπορεί να πηγαινοέρχεται η περσική γάτα του σπιτιού. Μπήκε μέσα και προσπάθησε να την εντοπίσει στο σκοτάδι. Το αμυδρό φως που ερχόταν από το χωλ μέσα,  έδειξε πως η γάτα, που τον είχε μεν  αντιληφθεί χωρίς ωστόσο να συγκινηθεί, βρισκόταν ξαπλώμένη στα πόδια του κρεβατιού. «Δυο μέρες μονο»  της ψιθύρισε κι αμέσως την ανασήκωσε και την έβγαλε  έξω. Η γάτα δεν αντέδρασε. Είχε συνηθίσει τη βραδινή εξορία της κάθε φορά που αυτός εμφανιζόταν. Έτσι κι απόψε. Της έκλεισε απαλά την πόρτα και στράφηκε προς το κρεβάτι. «Δυο μέρες μόνο» ξαναψιθύρισε. Σαν να απολογούνταν, σαν να είχε κιόλας αναποδογυρίσει την κλεψύδρα. Σήκωσε το πάπλωμα και χώθηκε από κάτω. 

Εκείνη δεν αντέδρασε.

Read Full Post »

 

enric-duran

 

Συνελήφθη στις 17 Μαρτίου στη Βαρκελώνη ο 32χρονος Καταλανός αντικαπιλιστής ακτιβιστής Ενρίκ Ντουράν, ο επονομαζόμενος και «Ρομπέν των Τραπεζών». Ο Ντουράν αποκάλυψε στις 17 Σεπτεμβρίου 2008 πως είχε “κλέψει” από 39 ισπανικές τράπεζες συνολικά το ποσό των 492.000 ευρώ, μέσω καταναλωτικών δανείων τα οποία δεν είχε καμία πρόθεση να αποπληρώσει ποτέ. Με αυτά χρηματοδότησε διάφορα αντικαπιταλιστικά προγράμματα, όπως την έκδοση μιας δωρεάν εφημερίδας με τον τίτλο «Κρίση». Η «Κρίση» διανεμήθηκε σε 200.000 φύλλα σε όλη την Καταλωνία. Περιελάμβανε άρθρα διαφόρων συντακτών για τις κοινωνικά ανεύθυνες τράπεζες, για την οικονομική κρίση, για την ενεργειακή κρίση, για την πείνα στον κόσμο, για τις παγκόσμιες επενδύσεις στους πολέμους και το εμπόριο όπλων. Στην εφημερίδα, ο Ντουράν χαρακτήρισε την πράξη του ως πολιτική και οικονομική ανυπακοή που εντάσσεται στην πλούσια αναρχική παράδοση «απαλλοτριώσεων» τραπεζών της Καταλωνίας. «Έκλεψα 492.000 ευρώ από αυτούς που μας κλέβουν πολλά περισσότερα», έγραψε χαρακτηριστικά ο ίδιος για την ενέργειά του.

Ο Ντουράν ανακοίνωσε, επίσης, την έκδοση μιας νέας αντικαπιταλιστικής επιθεώρησης με τίτλο «Μπορούμε», η οποία θα χρηματοδοτηθεί από δωρεές και με τη βοήθεια πολλών άλλων οπαδών της εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης. Στη νέα αυτή έκδοση, η οποία θα κυκλοφορήσει σε 350.000 αντίτυπα στα καταλανικά και τα ισπανικά, χαρακτηρίζει τον καπιταλισμό «τσακισμένο καράβι που πλέει έρμαιο των κυμάτων» και απευθύνει έκκληση για «να οικοδομήσουμε, στον καιρό της κρίσης, μια πραγματική λαϊκή κυριαρχία», να μάθουμε να ζούμε χωρίς τις τράπεζες, τις πολυεθνικές, ακόμη και χωρίς το χρήμα.

Ο Ντουράν συνελήφθη στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης κατόπιν εντολής της εισαγγελίας, μία μέρα μετά τη δημόσια εμφάνισή του σε συνέντευξη Τύπου, όπου ανακοίνωσε τη διανομή της επιθεώρησης «Μπορούμε». Η σύλληψή του προκάλεσε κύμα διαμαρτυριών σε ολόκληρη την Ισπανία. Μέχρι τη δίκη του, ο Ντουράν θα παραμείνει στη φυλακή.

Σε μια κοινωνία όπου η συντεταγμένη πολιτεία αποτυγχάνει ή δε θέλει να προστατεύσει την ευημερία και την αξιοπρέπεια των πολιτών της απέναντι στην απληστία της πλουτοκρατίας, μοιραία οάσεις ελπίδας αποτελούν μορφές όπως του κουκουλοφόρου Ρομπέν των Δασών, του μασκοφόρου Ζορρό και του ακτιβιστή Ενρίκ Ντουράν. Βέβαια οι καιροί έχουν αλλάξει και ένας μοναχικός καβαλάρης δεν μπορεί να επανορθώσει για όλη την αδικία του συστήματος. Μπορεί όμως να εμπνεύσει και να ανάψει τη «σπίθα» της ανυπακοής και της ανατροπής ενός άδικου κατεστημένου. Ναί, «Μπορούμε»!

 

Σχετικοί Σύνδεσμοι:

CRISI? PODEM!

Ο σύγχρονος «Ρομπέν των Δασών»  (TVXS)

Ο «Ρομπέν των Τραπεζών» στη φυλακή  (TA NEA)

Ο Ενρίκ Ντουράν εξηγεί τη δράση του (YouTube 1/2)

Ο Ενρίκ Ντουράν εξηγεί τη δράση του (YouTube 2/2)

 

 

Read Full Post »

Πολλοί πιστεύουν ότι οι περισσότερες μέρες που έχουν καθιερωθεί για να εορτάζουν ή να τιμούν ένα πρόσωπο ή σκοπό είναι κενές περιεχομένου, ή στην καλύτερη περίπτωση χρησιμεύουν για να ανακουφίζουν την ενοχική μας συνείδηση για την αδιαφορία των υπόλοιπων ημερών. Σε μεγάλο βαθμό δεν έχουν άδικο. Ωστόσο, η σημερινή μέρα δεν είναι ανάξια μνήμης.

Στις 21 Μαρτίου 1960, 70 φοιτητές που διαδήλωναν ειρηνικά κατά των νόμων του απαρτχάιντ στην πόλη Σάρπβιλ της Νοτίου Αφρικής έχασαν τη ζωή τους από εν ψυχρώ πυροβολισμούς της ρατσιστικής αστυνομίας. Μετά απο έξι χρόνια, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών καθιέρωσε την 21 Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων (από TVXS).

Μισό αιώνα μετά σχεδόν, παρά την (επίσημη) πτώση του απαρτχάιντ και αισθητή πρόοδο στην αντιρατσιστική πολιτική των περισσότερων χωρών, συνεχίζεται να υφίσταται έλλειμμα νομικού πλαισίου και ακόμα περισσότερο δυσκολία εφαρμογής του υπάρχοντος πλαισίου, υπέρ των δικαιωμάτων των φυλετικών, εθνικών, θρησκευτικών ή άλλης φύσεως μειονοτήτων.

Επιπλέον, η ανεργία και οικονομική δυσπραγία που πλήττουν εδώ και αρκετά χρόνια τις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες ενισχύουν ρατσιστικές προκαταλήψεις και συμπεριφορές, εναντίον κυρίως οικονομικών μεταναστών και πολιτικών προσφύγων από χώρες πιο φτωχές, συχνά κατεστραμμένες από πολέμους, πολιτικές αναταρραχές ή φυσικές καταστροφές. Από τη θλιβερή αυτή συγκυρία δεν ξεφεύγει η χώρα μας. Παραθέτω ακολούθως αποσπάσμα του ρεπορτάζ του TVXS.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

-Τι είναι αυτό;
-«Αυτό» είναι ο γιος σου. Εδώ και πέντε χρόνια, χρυσε μου.
-Το βλέπω. Τι τον έντυσες δε βλέπω.
-Τσολιαδάκι. Και θα τον πας στην παρέλαση.
-Είσαι καλά; Δεν κατεβαίνω κέντρο. Γίνονται επεισόδια αυτές τις μέρες. Κι ύστερα, πώς τον έντυσες έτσι; Σαν κουκουλοφόρος είναι.
-Ε, είναι μεγάλο το φέσι και του πέφτει στα μάτια.
-Και να μου το τσακώσει ο Δένδιας; Παιδομάζωμα θα αρχίσει. Δεν είσαι καλά!
-Και πώς θα αποκτήσει ο γιος σου εθνικό αίσθημα, πώς θα μάθει την Ιστορία του, κύριε;  Σήκω, θα πάτε στην παρέλαση.
-Δεν πάω κέντρο, λέμε! Θα μπω στο http://www.skai.gr και θα του δείξω τους 10 μεγΑλύτερους Έλληνες. Και βγάλτου το φέσι, έτοιμος για το ιδιώνυμο είναι!


 

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Θα θέλαμε να ζητήσουμε συγνώμη για την ανάρτηση 21ης Μαρτίου, αλλά υπήρξε μια μη αναστρέψιμη διαγραφή από λάθος χειρισμό. Τσαλα θα σε κεράσουμε γλυκό και καφεδάκι soooorrrrrrrrrrryyyyyyy

Read Full Post »

Back to the Future !!!!  Ένα εύγε στον Οτσαλα ….κράτησες καλά το μπλόγκι τόσο καιρό…

 

Μετά από μια αποχή χχχ μερών.. επιστρέφω με ένα θέμα το οποίο βασικά το διάβασα σε ένα Φόρουμ … απλά ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας και να δώσω τα εύσημα στο grobok (capital.gr συζητήσεις)

 

http://www.capital.gr/gmessages/showTopic.asp?id=1071622&pg=1

 

17/3/2009 10:25 από grobok

Πρόοδος! Πόσο έχουμε αλλάξει…προς το χειρότερο!

Σχεδόν κάθε φορά που αναπολώ τις γιορτές στα παιδικά μου χρόνια, θυμάμαι ότι στις ευχές των μεγαλυτέρων μου, υπήρχε πάντα η φράση πασπαρτού: «καλή πρόοδος!» Γενέθλια; Να τα εκατοστίσεις και καλή πρόοδος! Ονομαστική εορτή; Χρόνια πολλά και καλή πρόοδος! Χριστούγεννα; Καλά Χριστούγεννα και καλή πρόοδος! 25η Μαρτίου; Ζήτω το έθνος και καλή πρόοδος!
Για να είμαι ειλικρινής, ως νεαρό, αθώο και γνήσιο τέκνο της ελληνικής επαρχίας, εξελάμβανα την ευχή ως αυτή καθ’ αυτή κατά την έννοιά της, δηλαδή: «καλά τα πανηγύρια, αλλά άνοιξε κανένα βιβλίο να ξεστραβωθείς, μη μείνεις κούτσουρο σαν τον ξάδερφό σου το Μιχάλη, που ζήτημα είναι αν θα βγάλει το Γυμνάσιο και δε θα μπορεί ούτε υδραυλικός να γίνει…».
Μεγαλώνοντας, συνειδητοποίησα ότι η λέξη «πρόοδος» έχει σαφώς ευρύτερη έννοια. Καλή είναι η πρόοδος στο σχολείο, αλλά άμα πάρω «Άριστα 10» σε όλα τα μαθήματα, τελειώσω το Δημοτικό, το Γυμνάσιο, το Λύκειο, το Πανεπιστήμιο, το Μεταπτυχιακό και διδάξω στην Οξφόρδη, ολοκλήρωσα με την πρόοδο; Μπα, που τέτοια τύχη…Η πρόοδος σε ακολουθεί παντού. Στη δουλειά, στο σπίτι, στο εστιατόριο, στις διακοπές, στο supermarket…Είναι η μεγαλύτερη ευχή και κατάρα που μου (μας) έχουν δώσει!
Πριν καμιά 30αριά χρόνια, στην Ελλάδα ξεκίνησε ο θεσμός του Νηπιαγωγείου. Έτσι λοιπόν έγινε ένα νηπιαγωγείο και στο διπλανό χωριό από το δικό μου, κάπου στα δύο χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι. Εμένα και το γείτονά μου το Γιωργάκη μας έγραψαν από τους πρώτους. Όμως ο μπαμπάς το πρωί δούλευε, η μαμά δεν οδηγούσε και δύο 5χρονα έπρεπε κάθε μέρα στις 8π.μ. να είναι στο σχολείο. Η λύση ήταν απλή. Με το ΚΤΕΛ, μόνα τους! Η μαμά επιβιβάζει τα νήπια στο λεωφορείο, πληρώνει το αντίτιμο στον εισπράκτορα και του ζητά να τα αφήσει έξω από το νηπιαγωγείο! Επί καθημερινής βάσης! Χωρίς δισταγμό και χωρίς ανησυχία!
Ανεύθυνοι γονείς; Σκληροί και άκαρδοι; Τίποτα απ’ όλα αυτά… Απλώς άλλες εποχές, αγνές, ακίνδυνες και κυρίως οπισθοδρομικές!
Υπάρχουν φορές που αναλογίζομαι τι κόστος έχουμε όλοι μας αναλάβει για να πετύχουμε αυτή την πολυπόθητη «πρόοδο» και ανατριχιάζω… Θυμάμαι πως κάποτε υπήρχε επί καθημερινής βάσης το «μεσημεριανό τραπέζι» (σ.σ. για τους νεότερους: μεσημεριανό τραπέζι είναι ένα γεύμα στο οποίο συμμετείχαν καθημερινά όλα τα μέλη της οικογένειας και συνήθως σερβίροταν περί τις 13:30 έως και 14:30 και περιλάμβανε αποκλειστικά σπιτικό φαγητό). Επίσης θυμάμαι ότι μετά το φαγητό ακολουθούσε «μεσημεριανός ύπνος» (σ.σ. για εργαζόμενους για πρώτη φορά μετά το 1995, πρόκειται για ύπνο συνήθως δίωρης διάρκειας, που λάμβανε χώρα περίπου 30 λεπτά μετά το πέρας του μεσημεριανού τραπεζιού).
Θυμάμαι ακόμα ότι υπήρχαν γειτονιές και αλάνες, ομαδικά παιχνίδια, σήμερα υπό εξαφάνιση και άγνωστα πλέον στα σύγχρονα παιδιά, ξεκλείδωτες πόρτες και κλειδιά στη γλάστρα και κάτω από το χαλάκι. Τα έσοδα ήταν λίγα, αλλά τα έξοδα ήταν λιγότερα.
Οι αλλαγές που έχουν συντελεστεί την τελευταία 20ετία είναι συγκλονιστικές. Ένα παιδί 10 ετών δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί ότι πριν 30 χρόνια η tv ξεκινούσε πρόγραμμα στις 6 το απόγευμα και έκλεινε στις 12 το βράδυ με τον εθνικό ύμνο…Ότι δεν υπήρχαν ATMs και κινητά τηλέφωνα. Ότι ένα αυτοκίνητο ήταν full extra, όταν είχε από την αντιπροσωπεία αναλογικό ραδιόφωνο και αυτοκόλλητο «μπαμπά μην τρέχεις». Ότι το τηλέφωνο ήταν μόνο σταθερό και για να μιλήσεις στο διπλανό δωμάτιο έπρεπε να έχει 10 μέτρα καλώδιο. Ότι δεν υπήρχε μετρό και Αττική οδός. Ότι τα μισά γήπεδα της Α΄ Εθνικής ήταν ξερά (σ.σ. για τους νεότερους της παρέας: Ξερό γήπεδο είναι ένα γήπεδο ποδοσφαίρου χωρίς γκαζόν, χωμάτινο). Ότι κλείναμε το φως κάθε φορά που βγαίναμε από το δωμάτιο για να μην αυξηθεί ο λογαριασμός της ΔΕΗ. Ότι ο ταχυδρόμος έφερνε μόνο τις κάρτες της θείας από τον Καναδά και όχι τους λογαριασμούς των πιστωτικών και των δανείων. Ότι η μαμά ήταν στο σπίτι και οι παππούδες κάπου εκεί κοντά.
Σήμερα όλα αυτά έχουν αλλάξει. Η πρόοδος είναι γεγονός.
Έχουμε αυτοκίνητο με 8 αερόσακους, abs και esp, αλλά δυστυχώς περισσότερους νεκρούς από τροχαία. Έχουμε σύγχρονες εθνικές οδούς, αλλά δυστυχώς όχι αρκετά μεγάλες για να χωρέσουν τα πάμπολλα αυτοκίνητα. Έχουμε και δεύτερο αυτοκίνητο, αλλά δεν έχουμε πάρκινγκ για να το σταθμεύσουμε…
Έχουμε Play Station 3 με hi-tech κονσόλα, αλλά δεν έχουμε φίλους. Η διπλανή αλάνα έγινε 8όροφη πολυκατοικία, αλλά δεν πειράζει, παίζουμε football manager και fifa2009 στο pc. Υπάρχουν βέβαια και οι παιδότοποι με κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης (τύφλα να ‘χει ο Κορυδαλλός) και ειδικό αφρώδες πλαστικό στα χερούλια της πόρτας στην τουαλέτα προς αποφυγήν ατυχημάτων. Βέβαια έξω από την πολυκατοικία μας υπάρχει τάφρος 1,5 μέτρο για τα έργα της ΕΥΔΑΠ, ακάλυπτη, αλλά δεν πειράζει…
Έχουμε καλωδιακή τηλεόραση με τέλεια εικόνα, σημαντικές ενημερωτικές εκπομπές με online ενημέρωση για τους χωρισμούς στο χώρο της Showbiz, εκ-πληκτικές σαπουνόπερες, στημένα τηλεπαιχνίδια και εκτεταμένα δελτία ειδήσεων, με ενδιαφέρουσες παρουσιάστριες του καιρού και πλήρη μεσάνυχτα για το τι πραγματικά συμβαίνει γύρω μας.
Έχουμε προχωρημένα συστήματα συναγερμού, υπηρεσίες Security, πόρτες ασφαλείας αλλά και υψηλό αίσθημα ανασφάλειας, κλοπές, ληστείες και αδίστακτους κακοποιούς.
Έχουμε κινητά τελευταίας τεχνολογίας, με κάμερα και βιντεοκλήση, κάρτα μνήμης, mp3 player, αλλά δεν έχουμε την ησυχία μας.
Έχουμε σύμβουλους γάμου, ψυχολόγους, παιδοψυχολόγους και συναφείς επιστήμονες, αλλά δεν έχουμε οικογενειακή ευτυχία, ευτυχισμένα παιδιά, ευτυχισμένα ζευγάρια.
Έχουμε χειραφετημένες γυναίκες, οι οποίες μετά από αγώνες δεκαετιών και έντονων διεκδικήσεων κατάφεραν να εισχωρήσουν δυναμικά στην αγορά εργασίας και να ξεφύγουν από την αποπνικτική ρουτίνα του σπιτιού αλλά δεν κατάφεραν να σταματήσουν να είναι μητέρες και νοικοκυρές και όποτε αυτό συνέβη, ο μισθός τους σχεδόν εξανεμιζόταν για την πληρωμή κάποιας αλλοδαπής νταντάς και νοικοκυράς, με μέτριες έως και υποτυπώδεις υπηρεσίες.
Κυρίως όμως , έχουμε γεμίσει τη ζωή μας με υλικά «αγαθά», άχρηστα ως επί το πλείστον, που θεωρητικά κάνουν τη ζωή μας πιο άνετη, πιο βολική, πιο διασκεδαστική…Στην πραγματικότητα όμως για να αποκτήσουμε όλη αυτή τη σαβούρα, έχουμε θυσιάσει το χρόνο μας και τις ανθρώπινες σχέσεις μας. Κι αυτές οι αξίες δεν αναπληρώνονται, γιατί είναι απλώς ανεκτίμητες…

Read Full Post »

Older Posts »