Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Δεκέμβριος 2010

(1/1/1994 – 1/1/2011): 17 χρόνια εξέγερσης, αξιοπρέπειας, αυτονομίας στις Τσιάπας!


Στην Επιτροπή συζητάμε όλο το απόγευμα. Ψάχνουμε πώς είναι η λέξη «παραδίνομαι» στις ιθαγένικες γλώσσες και δεν το βρίσκουμε. Δεν μεταφράζεται στα τσοτσίλ ούτε στα τσελτάλ, κανείς δεν θυμάται να υπάρχει αυτή η λέξη στα τοχολομπάλ ή στα τσολ. […] Ο γερο-Αντόνιο με πλησιάζει σιωπηλά, βήχοντας φυματίωση, και μου λέει στο αυτί: «Αυτή η λέξη δεν υπάρχει στην αληθινή γλώσσα, γι’ αυτό οι δικοί μας ποτέ δεν παραδίνονται, καλύτερα να πεθάνουν, γιατί οι νεκροί μας προστάζουν οι λέξεις που δεν υπάρχουν να μη ζουν«.[…]

Η αβεβαιότητα των τελευταίων ωρών του περασμένου Δεκέμβρη επαναλαμβάνεται (αναφέρεται στις προετοιμασίες του Δεκεμβρίου του 1993, πριν την εξέγερση της 1ης Ιανουαρίου 1994). Κάνει κρύο, οι σκοποί αλλάζουν με ένα σύνθημα από μουρμουρητό.  Νερό και λάσπη τα σβήνουν όλα, οι άνθρωποι μουρμουρίζουν και η βροχή φωνάζει. Κάποιος ζητάει ένα τσιγάρο, το σπίρτο που ανάβει φωτίζει το πρόσωπο της στρατιωτίνας στη σκοπιά… μια στιγμή μονάχα… αρκετή όμως για να δεις ότι χαμογελάει… Κάποιος έρχεται, με το καπέλο και το ντουφέκι να στάζουν νερό. «Έχει καφέ», ενημερώνει. Όπως συνηθίζεται σε αυτά τα μέρη, κάνουμε ψηφοφορία για να αποφασίσουμε αν θα πιούμε καφέ ή αν θα συνεχίσουμε να ψάχνουμε τη λέξη «παραδίνομαι» στην αληθινή γλώσσα. Κερδίζει παμψηφεί ο καφές.

Nadie se rinde (Κανείς δεν παραδίνεται)

 

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΝΕΤΑΙ….

Θα μείνουμε μόνοι;

 

Από το οπισθόφυλου του Ζαπατίστικου Ημερολογίου 2011, το οποίο έχει εκδοθεί από τον ομάδα Αλάνα και διατίθεται από τον Σπόρο. Είναι εικονογραφημένο από πίνακες του ζωγράφου Estuardo Alvarez.

 

 

 

Τα έσοδα από την πώλησή του θα δοθούν για την ενίσχυση του EZLN (Εθνικοαπελευθερωτικός Ζαπατίστικος Στρατός).

 

Επίσης, δεν ξεχνάμε ότι αύριο συμπληρώνονται

52 χρόνια Κουβανικής Επανάστασης!


Advertisements

Read Full Post »

από ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

 

Νέες αυξήσεις στο ΦΠΑ, μειώσεις σε μισθούς και κοινωνικά επιδόματα και νέες περικοπές σε ΔΕΚΟ και δαπάνες υγείας, περιλαμβάνονται στα μέτρα ύψους 12,7 δισ. ευρώ την τριετία 2012 -2014 σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία από Ε.Ε. και ΔΝΤ για τη διαπραγμάτευση του Μαρτίου (Ναυτεμπορική).

 

Παρόλα αυτά επικρατεί… αισιοδοξία!

από Το Ποντίκι επίσης

 

Και επειδή είναι προφανές ότι λεφτά δεν υπάρχουν, αντί ρεβεγιόν αποφασίσαμε να οργανώσουμε kitscherella party με τη Lady Gaga!

 

Καιρός ήταν να μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας το ελεεινό Last Christmas των Wham!

Ιδού ο… νέος ύμνος των Χριστουγέννων!

 

Και… του χρόνου!

(ή κάθε πέρσι και καλύτερα, αν προτιμάτε!)

Read Full Post »

Μια ιδέα που προέκυψε από μια σχετική ανάρτηση της Riski, μια παραίνεση του αδερφού μου και λαμβάνοντας υπόψη την ευαίσθητη πολιτική και οικογενειακή συγκυρία που μάλλον δε θα επιτρέψει, λόγω αυξημένων καθηκόντων, στον οικογενειάρχη νοικοκύρη κ. Φλώρο να μοιραστεί μαζί μας γαστρονομικές απολαύσεις σαν τους περσινούς λευκούς κουραμπιέδες

Τουτέστιν, με μεγάλη περηφάνια σας παρουσιάζουμε φέτος…

Κουραμπιέδες με σοκολάτα

Υλικά (για 80 κομμάτια)

1.170 γρ. αλεύρι μαλακό
215 γρ. ζάχαρη-άχνη
185 γρ. βούτυρο καλής ποιότητας (Κερκύρας)
400 γρ. βούτυρο γάλακτος
1/2 κ. γ. baking powder
Λίγη βανίλια
2 πορτοκάλια (το ξύσμα)
50 ml χυμός πορτοκαλιού
250 γρ. κουβερτούρα, κομμένη σε πολύ μικρά κομμάτια
100 γρ. λιωμένη κουβερτούρα, για γαρνίρισμα

Παρασκευή

Χτυπάμε τα βούτυρα και τη ζάχαρη-άχνη ώσπου να ασπρίσουν και να αφρατέψουν καλά. Προσθέτουμε όλα μαζί τα υπόλοιπα υλικά και ζυμώνουμε το μίγμα, ώσπου να γίνει ομοιογενές και λείο. Πλάθουμε τους κουραμπιέδες σε μπαλίτσες στο μέγεθος καρυδιού, τις πλαταίνουμε λίγο και τις πατάμε με τον αντίχειρα στην κορυφή, ώστε να κάνουν μια λακκουβίτσα. Τους τοποθετούμε σε λαμαρίνα στρωμένη με το ειδικό για το φούρνο αντικολλητικό λαδόχαρτο, και τους ψήνουμε σε φούρνο προθερμασμένο στους 170°C επί μισή ώρα περίπου. Βάζουμε την λιωμένη κουβερτούρα σε ένα κορνέ με πολύ ψιλό ρύγχος, και όταν κρυώσουν οι κουραμπιέδες, τους γαρνίρουμε με πολύ λεπτές γραμμές κουβερτούρας.

Τη συνταγή τη δανειστήκαμε από το Umami.gr

Επειδή όμως η φιλοσοφία μας δεν είναι να αντιγράφουμε τυφλά και μηχανικά πετυχημένες ξένες συνταγές και μοντέλα, θα αποτολμήσουμε να την αναθεωρήσουμε ελαφρά, φυσικά προς το… ριζοσπαστικότερο. Προτείνοντας να χρησιμοποιηθεί μαύρη ζάχαρη (από ζαχαροκάλαμο) αντί της αμαρτωλής (για πολιτικούς και ιατρικούς λόγους) λευκής. Πολύ καλής ποιότητας μαύρη (βιολογική) ζάχαρη μπορείτε να προμηθευτείτε οι εν Αθήναι και περιχώρω από το εναλλακτικό κατάστημα Σπόρος στα Εξάρχεια, η οποία ζάχαρη μάλιστα παρασκευάζεται από το κίνημα αυτονομίας MST (Movimento Sem Terra – Κίνημα «Χωρίς Γη») των οργανωμένων ακτημόνων της Βραζιλίας. Πολύ ενδιαφέρουσες αναρτήσεις και πληροφορίες γι’ αυτό το κίνημα μπορείτε να βρείτε στους Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα.

 

Επιμύθιο:

Το αντίδοτο στα… μαύρα Χριστούγεννα,

οι μαύροι κουραμπιέδες!


Η εικόνα από Chefkang, όπου και μια λίγο διαφορετική συνταγή

 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ (*)!


(*) Εξαιρούνται πιστωτές, τροϊκανοί, αστοί πολιτικοί, βιομήχανοι, σπεκουλαδόροι, ραντιέρηδες, χρυσοκάνθαροι και λοιπά παράσιτα της οικονομίας και της… κουζίνας.

Read Full Post »

Παίρνοντας «πάσα» από την προηγούμενη ανάρτηση και σε πείσμα της επιμελούς και μεθοδευμένης προσπάθειας ξαναγραψίματος της ιστορίας από τους «νικητές», εμείς περνάμε στην αντεπίθεση με… ξαναγράψιμο της θεολογίας! Έχοντας λοιπόν… αποκαταστήσει τον εξόριστο αντάρτη Κάιν, μέσα από το τελευταίο βιβλίο του δον Σαραμάγκου,  πάμε πιο πίσω, στον καιρό της δημιουργίας, και με τη βοήθεια μιας ιστορίας από το Βιβλίο των Εναγκαλισμών του δον Γκαλέανο αποκαλύπτουμε ποιος έφτιαξε πραγματικά τον κόσμο!

 

Η προέλευση του κόσμου

Μερικά χρόνια μετά το τέλος του Ισπανικού Εμφυλίου, ο σταυρός και το σπαθί βασίλευαν πάνω στα ερείπια της Δημοκρατίας. Μεταξύ των ηττημένων, ένας αναρχικός εργάτης, πρόσφατα αποφυλακισμένος, έψαχνε εργασία. Μάταια κινούσε ουρανό και γη. Δεν υπήρχε δουλειά για έναν “κόκκινο”. Όλοι του κατέβαζαν μούτρα, σήκωναν τους ώμους και του γύριζαν την πλάτη. Κανείς δεν τον καταλάβαινε, κανείς δεν τον άκουγε. Το κρασί ήταν ο μοναδικός φίλος που του απόμενε. Τις νύχτες, μπροστά στα άδεια πιάτα, ανεχόταν χωρίς να πει τίποτα την γκρίνια της θεοσεβούμενης συζύγου του, γυναίκας της καθημερινής λειτουργίας, ενώ ο γιος, ένα μικρό αγόρι, του επεναλάμβανε όσα του μάθαιναν στο κατηχητικό.

Πολύ καιρό αργότερα, ο Τζουζέπ Βερντούρα, ο γιος εκείνου του κακότυχου εργάτη, μου το διηγήθηκε. Μου το διηγήθηκε στη Βαρκελώνη, όταν έφτασα εξόριστος. Μου διηγήθηκε: Ήταν ένα απελπισμένο παιδί που ήθελε να σώσει τον πατέρα του από την αιώνια καταδίκη αλλά αυτός ήταν τόσο άθεος και τόσο ξεροκέφαλος που δεν έπαιρνε από λόγια.

– Αλλά μπαμπά, -του είπε ο Τζουζέπ, κλαίγοντας- αν ο Θεός δεν υπάρχει, ποιος έφτιαξε τον κόσμο;

– Χαζούλη -είπε ο εργάτης, αποκαρδιωμένος, σχεδόν συνωμοτικά-. Χαζούλη. Τον κόσμο τον φτιάξαμε εμείς, οι εργάτες!

 

 

ΥΓ: Το παραπάνω απόσπασμα είναι σε δική μου ελεύθερη απόδοση από τα ισπανικά που μπορεί να διαφέρει από την ελληνική μετάφραση των επίσημων εκδόσεων.

Read Full Post »

Τι έκανες στον αδελφό σου, ρώτησε, και ο κάιν απάντησε με άλλη ερώτηση, Σωματοφύλακας ήμουν του αδελφού μου, Τον σκότωσες, Έτσι είναι, αλλά ο πρώτος ένοχος είσαι εσύ, εγώ θα έδινα τη ζωή μου για τη ζωή του αν δεν είχες καταστρέψει τη δική μου, Θέλησα να σε δοκιμάσω, Και ποιος είσαι εσύ για να δοκιμάσεις αυτό που δημιούργησες, Είμαι ο υπέρτατος άρχων όλων των πραγμάτων, Και όλων των όντων, θα πεις, όχι όμως δικός μου και της ελευθερίας μου, Ελευθερία για να σκοτώνεις, Όπως εσύ ήσουν ελεύθερος να επιτρέψεις να σκοτώσω τον άβελ ενώ ήταν στο χέρι σου να το αποτρέψεις, αρκεί για μια στιγμή να είχες εγκαταλείψει το ματαιόδοξο αλάθητο που μοιράζεσαι με όλους τους θεούς, αρκεί για μια στιγμή να ήσουν πραγματικά ευσπραχνικός, να δεχόσουν την προσφορά μου με ταπεινότητα, απλώς και μόνο γιατί δεν έπρεπε να τολμήσεις να την αρνηθείς, οι θεοί, κι εσύ όπως όλοι οι άλλοι, έχετε υποχρεώσεις απέναντι σ’ εκείνους που δημιουργήσατε, Ο λόγος αυτός είναι αντάρτικος, Πιθανόν να είναι, σε διαβεβαιώ όμως πως, αν ήμουν θεός, κάθε μέρα θα έλεγα Ευλογημένοι ας είναι όσοι διάλεξαν την ανταρσία γιατί σε αυτούς ανήκει η βασιλεία της γης, Ιεροσυλία, Μπορεί, πάντως μεγαλύτερη από τη δική σου δεν είναι, που επέτρεψες να πεθάνει ο άβελ, Εσύ τον σκότωσες, Ναι, είναι αλήθεια, εγώ ήμουν το εκτελεστικό όργανο, αλλά η καταδίκη υπαγορεύτηκε από σένα, Το αίμα που βρίσκεται εδώ δεν το έχυσα εγώ, ο κάιν μπορούσε να επιλέξει ανάμεσα στο κακό και στο καλό, αφού επέλεξε το κακό θα το πληρώσει, Όσο κλέφτης είναι αυτός που μπαίνει στο αμπέλι άλλο τόσο είναι κι αυτός που φυλάει τσίλιες, είπε ο κάιν…

Απόσπασμα από τελευταίο βιβλίο του Ζοζέ ΣαραμάγκουΚάιν

 

Στο κύκνειο άσμα του λοιπόν ο «ιερόσυλος» συγγραφέας απέδειξε πως ο φόνος του Άβελ από τον Κάιν είχε… ταξικά κίνητρα! Εξάλλου (απόσπασμα από το ίδιο βιβλίο),

Η ιστορία των ανθρώπων είναι η ιστορία της ασυνεννοησίας τους με το θεό – ούτε αυτός καταλαβαίνει εμάς, ούτε μείς εκείνον!

ΥΓ: Στο τελευταίο απόφθεγμα όπου «θεός» για δοκιμάστε να βάλετε «πολιτική εξουσία»!

Read Full Post »

Στρατοσφαιρική, ασύλληπτη, εξωγήινη, η Μπαρτσελόνα χάρισε στη Ρεάλ Μαδρίτης το βραβείο της ανοιχτής… παλάµης, συντρίβοντάς την µε 5-0 την ηµέρα των 111ων γενεθλίων της. Μία Μπαρτσελόνα από άλλον πλανήτη, επιβεβαίωσε µε τον πιο εµφατικό τρόπο τον τίτλο της κορυφαίας οµάδας του κόσµου της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα (από ΤΑ ΝΕΑ).

 

Η βροχή των γκολ και τα σημαντικότερα στιγμιότυπα

 

Το Camp Nou παίρνει φωτιά (από El Pais)

 

Μετά από αυτό το εντυπωσιακό αποτέλεσμα, η Μπάρτσα κάνει νέο ιστορικό ρεκόρ συγκομιδής βαθμών κατά της πρώτες 13 αγωνιστικές, με 11 νίκες και μόλις μια ισοπαλία και μια ήττα. Καλύτερα ακόμα και από την ομάδα μοντέλο του Κρόιφ τη σαιζόν 90/91!

 

 

Η χαρά της νίκης είναι ακόμα μεγαλύτερη αφού έτσι ταπεινώθηκε η αγαπημένη ομάδα και όργανο προπαγάνδας του χενεραλίσιμο Φρανσίσκο Φράνκο. Στη φωτό φασιστικός χαιρετισμός στον τελικό κυπέλλου του 1941  (από το blog του Luis Viadel).

 

 

 

 

 

 

Τελικά, ό,τι και να πει κανείς…

 

ΥΓ: Πάλι καλά λοιπόν που την προηγούμενη Τετάρτη σταμάτησε το κοντέρ στα… 3.

Read Full Post »