Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Απρίλιος 2009

Πριν μερικές μέρες, στην αποφράδα επέτειο της «εθνοσωτηρίου επαναστάσεως», είχαμε αναφέρει πως η αντίσταση κατά της χούντας ήταν περιορισμένη, μάλλον… πλατωνική κατά το Βασίλη Ραφαηλίδη, από τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας τουλάχιστο. Φωτεινές εξαιρέσεις, ο Σπύρος Μουστακλής και ο Αλέκος Παναγούλης. Συμπτωματικά, τιμούμε τη μνήμη τους με διαφορά μόλις τριών ημερών.

 

moustaklis

Ο ταγματάρχης Μουστακλής πέθανε παράλυτος στις 28 Απρίλη 1986, μετά από φριχτά βασανιστήρια που υπέστη κατά τις 47 ημέρες που κρατήθηκε στα κρατητήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ, για τη συμμετοχή του στο αποτυχημένο Κίνημα του Ναυτικού (Μάης 1973) για την ανατροπή της χούντας. Μέχρι να πεθάνει κατέθετε κάθε χρόνο στεφάνι στην επέτειο του Πολυτεχνείου.

 

alexandros_panagoulisΟ Παναγούλης έγινε παγκόσμια γνωστός ως παρολίγον τυραννοκτόνος, με την απόπειρα δολοφονίας κατά του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου στις 13 Αυγούστου 1968. Η απόπειρα απέτυχε για λίγα δευτερόλεπτα, όσο χρειαζόταν για να πυροδοτηθεί ο εκρηκτικός μηχανισμός που είχε τοποθετήσει κάτω από γέφυρα στο δρόμο για την κατοικία του δικτάτορα στο Λαγονήσι. Ο Παναγούλης συλλαμβάνεται, βασανίζεται, αποδρά, συλλαμβάνεται και βασανίζεται εκ νέου. Καταδικάζεται σε θάνατο αλλά η καταδίκη δεν εκτελείται μετά από κινητοποίηση της διεθνούς κοινής γνώμης. Μετά τη μεταπολίτευση εκλέγεται βουλευτής με την Ένωση Κέντρου. Σκοτώνεται σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα κάτω από περίεργες συνθήκες την Πρωτομαγιά του 1976, ενώ είναι έτοιμος να δώσει στη δημοσιότητα ενοχοποιητικά στοιχεία για πολιτικούς που συνεργάστηκαν με τη χούντα.

Ο Παναγούλης έχει τιμηθεί αρκετά για την αγωνιστική δράση του, από την ιστορία και στη συνείδηση του κόσμου. Πολλά βιβλία, άρθρα και εκπομπές έχουν αφιερωθεί σε αυτόν και τον έχουν καταξιώσει σε διεθνές σύμβολο του αγώνα κατά της τυραννίας. Ο Μουστακλής αντίθετα είναι ελάχιστα γνωστός. Παρακάτω παραθέτουμε σχετικό άρθρο του Αντρέα Μπούσιου που δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία στις 16 Νοέμβρη 2003, και απόσπασμα από την εκπομπή «Μηχανή του Χρόνου¨ του Χρίστου Βασιλόπουλου.

  (περισσότερα…)

Advertisements

Read Full Post »

 

Πριν μερικές μέρες είχαμε τη θλιβερή επέτειο της κατάλυσης της δημοκρατίας μας από τη χούντα των συνταγματαρχών. Με διαφορά λίγων ημερών, ένας άλλος λαός της Νότιας Ευρώπης γιορτάζει την αποκατάσταση της δικής του δημοκρατίας, με τη λεγόμενη “Επανάσταση των Γαρυφάλλων” ( Revolucao dos Cravos).

«Σαράντα οκτώ χρόνια είναι πολύς καιρός για οτιδήποτε, πόσο μάλλον για μια δικτατορία. Μια τόσο γερασμένη κατάσταση είχε ως αποτέλεσμα μια επανάσταση σχεδόν ουτοπική”.

 cravos1

 

 

25 Απρίλη 1974. Στρατιωτικό κίνημα προοδευτικών αξιωματικών εκδηλώνεται τις πρώτες πρωινές ώρες και αποκαθιστά τη δημοκρατία στην Πορτογαλία, μετά από 48 χρόνια. Το κίνημα ήταν σχεδόν αναίμακτο, με τέσσερις μόλις νεκρούς. Έμεινε στην ιστορία ως «Επανάσταση των Γαρυφάλλων», επειδή πολλοί στρατιώτες είχαν τοποθετήσει στις κάννες των όπλων τους γαρύφαλλα, με την προτροπή των εξεγερμένων πολιτών.

Η Πορτογαλία από τις 26 Μαΐου 1926 στέναζε κάτω από στρατιωτική δικτατορία, μετά την ανατροπή του εύθραυστης δημοκρατίας. Επικεφαλής αναδείχθηκε ο καθηγητής οικονομικών Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ, ο οποίος κυβέρνησε από το 1932 έως το 1968, όταν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την εξουσία για λόγους υγείας. Ο Σαλαζάρ οραματίστηκε το «Νέο Κράτος», ένα καθεστώς με πολλά στοιχεία φασισμού. Τον διαδέχθηκε ο καθηγητής Νομικής Μαρσέλο Καετάνο, ο οποίος κυβέρνησε μέχρι την πτώση του καθεστώτος.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Ξημερώματα Παρασκευής, 21 Απριλίου 1967. Τα τανκς υπό τον ταξχο Στυλιανό Παττακό βγαίνουν από το Γουδί και κυκλοφορούν στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας. Η εύθραυστη και ελειμματική δημοκρατία που στήθηκε μετά την αποχώρηση των κατακτητών καταλύεται μέσα σε μια νύχτα και η χώρα μπαίνει στο γύψο για 7 χρόνια, 3 μήνες και 3 ημέρες. Η χούντα των συνταγματαρχών, με επικεφαλής τον σχη Γεώργιο Παπαδόπουλο και πρωταίτιους ακόμη τους Παττακό, Μακαρέζο, Λαδά, Ιωαννίδη  κ.α. καταλύει το Σύνταγμα και τους θεσμούς, καταπνίγει βάναυσα τις δημοκρατικές ελευθερίες, λογοκρίνει τον τύπο, διώκει και βασανίζει χιλιάδες δημοκράτες πολίτες. Με το πρόσχημα της «κομμουνιστικής απειλής» και τη φανερή στήριξη της κυβέρνησης των ΗΠΑ και των μυστικών υπηρεσιών της. Αλλά και την ανοχή της πλειοψηφίας του λαού. Η αντίσταση είναι περιορισμένη, με κορυφαίες στιγμές τις εξεγέρσεις των φοιτητών της Νομικής και του Πολυτεχνείου. Η χούντα αργά αλλά σταθερά σαπίζει και όλοι περιμένουν να πέσει από μόνη της. Η τελευταία πράξη του δράματος παίζεται με την τραγωδία της Κύπρου.

 

pouli

 

42 χρόνια μετά, η χούντα των απριλιανών μοιάζει με ένα κακόγουστο ανέκδοτο και οι πρωτεργάτες της με γραφικές καρικατούρες. Ακόμα και το έμβλημά της, το περιβόητο «πουλί» έχει… σκουριάσει ( η φωτό από το blog του χωριού Νικιάνα Λευκάδας). Η δημοκρατία μοιάζει ώριμη και ισχυρή, 35 χρόνια μετά τη μεταπολίτευση, η χώρα και η διεθνής σκηνή σαφώς διέρχονται διαφορετική ιστορική φάση. Οι αστικές δημοκρατίες «δυτικού τύπου» δεν κινδυνεύουν πλέον από στρατιωτικές χούντες που καιροφυλακτούν να τις πιάσουν στον ύπνο, αλλά από καθόλα νομότυπες οικονομικές και παραπολιτικές τυραννίες, με κοστούμι και γραβάτα αντί χακί στολής, που μιλάνε τη δημοτική αντί της καθαρεύσουσας και που καταδικάζουν τους μη προνομιούχους και μη συμβιβασμένους όχι στα κρατητήρια και τα ξερονήσια, αλλά στην ανεργία, τη φτώχια, την ανασφάλεια, την αναξιοπρέπεια. Με άλλα λόγια, η χώρα και πάλι στο γύψο, από διαφορετικής ποιότητας υλικό έστω. Μήπως ήρθε η ώρα για μια νέα μεταπολίτευση;

 

Read Full Post »

pasxa4

 

arnia

Read Full Post »


sacco-vanzetti

Απρίλης του 1920. Οι νεαροί Ιταλοί μετανάστες Nicola Sacco και Bartolomeo Vanzetti κατηγορούνται για ληστεία μετά φόνου στην πολιτεία της Μασαχουσέτης. Παρότι τα στοιχεία που παρουσιάζονται στη δίκη – παρωδία είναι περιστασιακές ενδείξεις, καταδικάζονται αμφότεροι σε θάνατο. Πέφτουν καταφανέστατα θύματα της ρατσιστικής προκατάληψης απέναντι στους μετανάστες, ιδιαίτερα αυτούς με ριζοσπαστικές ιδέες και δράση. Οι δύο άνδρες ήταν οπαδοί του Luigi Galleani, ενός Ιταλού αναρχικού που υποστήριζε την επαναστατική βία.

Την έκδοση της άδικης απόφασης ακολουθούν σφοδρές διαμαρτυρίες σε εργατικές περιοχές των ΗΠΑ, της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής, διαδηλώσεις και συλλογές υπογραφών που ζητούν την αναψηλάφηση της υπόθεσής τους. Παρόλα αυτά, το μόνο που καταφέρνουν είναι να αναβάλουν την εκτέλεση της ποινής. Οι δύο μάρτυρες εκτελούνται στις φυλακές της Charlestown, τα μεσάνυχτα της 23ης Αυγούστου 1927.

Πρώτος ο Sacco, ο οποίος πριν το ρεύμα διαπεράσει το κορμί του φώναξε «Ζήτω η αναρχία!» και πρόσθεσε πιο ήρεμος «αντίο γυναίκα μου, παιδιά μου και φίλοι μου». Ο Vanzetti δήλωσε πριν τον δέσουν στην ηλεκτρική καρέκλα «Επιθυμώ να δηλώσω ότι είμαι αθώος. Ποτέ δεν διέπραξα έγκλημα, κάποιες αμαρτίες ναι, αλλά ποτέ έγκλημα. Σας ευχαριστώ για όσα κάνατε για μένα. Είμαι αθώος για όλα τα εγκλήματα, όχι μόνο γι’ αυτό αλλά για όλα. Είμαι ένας αθώος άνθρωπος». Όταν τον έδεναν στην καρέκλα πρόσθεσε «Τώρα επιθυμώ να συγχωρέσω ορισμένους ανθρώπους γι’ αυτό που μου κάνουν».

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Η εξωτερική είδηση της ημέρας είναι τα μεγάλης κλίμακας επεισόδια στο Στρασβούργο, όπου λαμβάνει χώρα σύνοδος των χωρών – μελών του ΝΑΤΟ.

 

 

 «Σκηνές εμφυλίου πολέμου» χαρακτηρίζουν τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης τις εικόνες των συγκρούσεων των διαδηλωτών με την αστυνομία. Οι γαλλικές και γερμανικές δυνάμεις της αστυνομίας δεν άφησαν τους γερμανούς διαδηλωτές να συναντηθούν με το γαλλικό τμήμα στην «Γέφυρα της Ευρώπης».  Στη συνέχεια ξέσπασαν βίαια επεισόδια απο μεμονωμένα μπλοκ διαδηλωτών που βρισκόταν στη γαλλική πλευρά των συνόρων, τα οποία οδήγησαν στο κάψιμο του τελωνείου αλλά και ενός ξενοδοχείου.  Η αστυνομία παρενέβη με ρίψεις χημικών, επίγεια αλλά και απο αέρος, με ελικόπτερα (από ρεπορτάζ του TVXS – βλ. και krotkaya).

Φαίνεται πως έχουμε εξαγωγή του φαινομένου «GRECE GENERAL» και των κουκουλοφόρων ανά την Ευρώπη. Δεν έχει διασταυρωθεί αν η γαλλική αστυνομία προμηθεύεται κι αυτή ισραηλινά χημικά όπλα για την αντιμετώπιση των ταραχών.  Οι διαμαρτυρίες δεν είναι αδικαιολόγητες, με μια διαμορφωμένη κατάσταση όπου η αγωνία για την παγκόσμια ειρήνη αλλά και την οικονομική κρίση απαντάται προκλητικά με την – πολιτική και οικονομική –  ενδυνάμωση ψυχροπολεμικών καταλοίπων όπως το ΝΑΤΟ (το οποίο δέχτηκε στους κόλπους του δύο νέα μέλη, Κροατία και Αλβανία, καθώς και την επιστροφή της «παλιάς» Γαλλίας μετά από 43 χρόνια) που συνεχίζουν να υπονομεύουν όποιες προσπάθειες και ελπίδες για ειρήνευση και αφοπλισμό.  Ποιοί είναι λοιπόν οι «μπαχαλάκηδες»; Οι κουκουλοφόροι ή οι ΝΑΤΟϊκοί;

 

(περισσότερα…)

Read Full Post »

REUTERS/Ahmad Masood (AFGHANISTAN)A burqa-clad Afghan woman walks in an old bazaar in Kabul.

Photograph: Ahmad Masood/REUTERS

Λοιπόν για πάμε ….. ο Πρόεδρος του Αφγανιστάν Hamid Karzai (Ταλιμπάν) έχει υπογράψει ένα νόμο που περιορίζει τα δικαιώματα των γυναικών – και θεσπίζει κανόνα δικαιωμάτων για τους άνδρες, εξέδωσε πρόσφατα έναν αμφιλεγόμενο κανόνα για τους Σιιτες «το οικογενειακό δίκαιο».

Στο άρθρο 132 του νόμου ορίζει ότι:

«Η γυναίκα είναι υποχρεωμένη να υπακούει στις σεξουαλικές ανάγκες του συζύγου της, ανά πάσα στιγμή……..Εάν ο σύζυγος δεν ταξιδεύει, έχει το δικαίωμα τουλάχιστον κάθε τέταρτη νύχτα, σε σεξουαλική επαφή με τη γυναίκα του με μόνες εξαιρέσεις τις ασθένειες της γυναίκας.

Στο άρθρο 133 πρέπει να σημειωθεί ότι οι σύζυγοι μπορούν να αποθαρρύνουν την απασχόληση των γυναικών τους κάθε «περιττή» εργασία που αυτοί κρίνουν.
Στο ίδιο ύφος είναι και πολλοί άλλοι κανόνες που έχουν συνταχθεί, έτσι οι γυναίκες πρέπει πρώτα να έχουν τη συγκατάθεση του άντρα τους, εάν επιθυμούν να εγκαταλείψουν το σπίτι: «Μόνο από ιατρικούς ή νομικούς λόγους, η γυναίκα του σπιτιού, χωρίς τη συγκατάθεση του άντρα της μπορεί να φύγει.» Η ηλικία γάμου καθορίζεται από το νέο νόμο στα 16 αντί για 18.

Τελικά ο κόσμος δεν είναι μόνο  η Ελλάδα και διαπιστώνω οτι είναι πολύ πισωωωωω μα πάρα πολύ πισωω

Τι να πω αυτοί είναι άνθρωποι ή ……… (δεν εχω λογια)

http://www.spiegel.de/politik/ausland/0,1518,617118,00.html

http://www.guardian.co.uk/world/2009/mar/31/hamid-karzai-afghanistan-law

Read Full Post »